«Οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα αποδοχής στην Ελλάδα και υπόκεινται σε πολλές διακρίσεις λόγω φύλου τους και της αναπηρίας. Σύμφωνα με έρευνες και από προσωπική μου εμπειρία αντιμετωπίζουν αρκετές δυσκολίες. Δυσκολίες ένταξης στο εκπαιδευτικό σύστημα, ένταξης στην αγορά εργασίας, την αυτονομία, την ανεξαρτησία, είναι σχεδόν απούσες από τα κέντρα λήψης αποφάσεων, απούσες στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οι γυναίκες με αναπηρία και οι μητέρες παιδιών με αναπηρία λόγω της έλλειψης επαρκών υπηρεσιών υποστήριξης της οικογένειας δυσκολεύονται να συνδυάσουν τη μητρότητα και την επαγγελματική σταδιοδρομία και πολλές μένουν εκτός εργασίας. Πρέπει από την πολιτεία, την τοπική αυτοδιοίκηση, την κοινωνία να παρέχονται οι συνθήκες ώστε και οι γυναίκες με αναπηρία να έχουν τη δυνατότητα να σπουδάσουν, να εργαστούν, να προοδεύσουν και να αντιμετωπίζονται με ισότητα από το κοινωνικό σύνολο. Τα κορίτσια και οι γυναίκες με αναπηρία είναι συχνά θύματα βίας και σεξουαλικής κακοποίησης. Τα κορίτσια και οι γυναίκες με αναπηρία βρίσκονται συχνά σε κοινωνική απομόνωση λόγω στάσεων, προκαταλήψεων και στερεότυπων της κοινωνίας αλλά και της δικής τους στάσης απέναντι σε όλα αυτά. Για να γίνει η μεγάλη αλλαγή πρέπει και οι ίδιες να αποδεχθούν τον εαυτό τους με τις ιδιαιτερότητες τους και να ανοιχτούν στους ανθρώπους και την κοινωνία διεκδικώντας αυτό που αξίζουν και αλλάζοντας τη στάση των ανθρώπων γύρω τους που μπορεί να είναι επιφυλακτικοί μαζί τους λόγω άγνοιας για το πως πρέπει να συμπεριφερθούν σε άτομα με αναπηρία. Τίποτα στη ζωή δεν μας χαρίζεται, είτε είμαστε άτομα με αναπηρία είτε όχι πρέπει να αγωνιστούμε και να δουλέψουμε για να αποκτήσουμε ότι αξίζουμε και να προσφέρουμε στο κοινωνικό σύνολο. Η διάκριση και η αποδοχή είναι αρετή των αιρετών και είναι γένους θηλυκού» σημειώνει το μέλος του συλλόγου κωφών – βαρήκοων Μαγνησίας «ΑΡΓΩ» και της ομοσπονδίας κωφών Ελλάδος, κ. Ροδοθέα Μαρία Τσιαμπάου.
