«Πίστεψαν και πίστευαν πολλοί στον Γιώργο Παπανδρέου όλα τα προηγούμενα χρόνια και τους σέβομαι και τους τιμώ όλους αυτούς τους συντρόφους. Ακόμη και καταγραμμένο στην κάλπη του Ιανουαρίου του 2015 που ήταν 153.200,μέσα σε συνθήκες πρωτοφανούς πόλωσης, οι οποίοι ήταν ηρωικοί ψηφοφόροι, που δεν περίμεναν να βολευτούν, που δεν ψήφισαν για προσωπικό τους ρουσφέτι, που μας στήριξαν για την ατζέντα Παπανδρέου, ούτε για το όνομα του, ούτε για τη φαλάκρα του, ούτε για την κορμοστασιά του. Αυτοί που αποτίμησαν θετικά τις εκατοντάδες μεταρρυθμίσεις και τα εκσυγχρονιστικά νομοθετήματα της κυβέρνησης του μέσα στη σκληρή και αδυσώπητη κρίση. Που εκτίμησαν την τεράστια προσπάθεια του να κρατήσει όρθια τη χώρα και να μην οδηγηθεί σε άτακτη χρεοκοπία ξοδεύοντας αγόγγυστα το προσωπικό πολιτικό του κεφάλαιο. Όμως το ”λίγοι” δεν είναι αλαζονικό και καλαμοκαβαλάρικη κουβέντα. Εννοώ όσους γυρίσαμε όλη την Ελλάδα, δώσαμε πολλά χρήματα από την τσέπη μας, χρήματα που ΔΕΝ είχαμε, που ανεβάζαμε αναρτήσεις πριν κι αμέσως μόλις τον έριξαν και εισπράτταμε ψόφους και καρκίνους. Που δακρύσαμε, που κλάψαμε, που κοντέψαμε να χτυπήσουμε αμέτρητα εγκεφαλικά, που μας απειλούσαν οι πάντες κρυφά και φανερά. Που ρισκάραμε τα πάντα και όσα δεν γίνεται να σας περιγράψω δημόσια γιατί δε λέγονται. Που παλέψαμε μέχρι το τέλος για την δικαίωση ΟΧΙ του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά της αλήθειας. Γι` αυτούς ομιλώ και θα μου το επιτρέψετε να επιμείνω. Χωρίς ίχνος ασέβειας για κάθε σύντροφο που προσπάθησε από το δικό του μετερίζι και πρόσφερε τα μέγιστα» τονίζει ο κ. Τάσος Βαίτσης.
