«Δεν θυμάμαι στα 41 μου χρόνια τέτοια συγκλονιστική συλλογική στιγμή. Δεν θυμάμαι τόσο κόσμο να μοιράζεται τη χαρά του, τη συγκίνηση του, το κλάμα του, το χειροκρότημα του, να μοιράζεται μια νίκη, να κάνει μια απόφαση δική του, να κάνει μια μάνα δική του, μια μάνα που μετέτρεψε έναν τόσο βαθύ πόνο σε μια πεισματική πολιτική μάχη, να στέκεται δίπλα σε έναν πατέρα, τον πατέρα του Λουκμάν και να γίνεται η φωνή δικαίωσης της δολοφονίας του γιου του, να κάνει συντρόφους τού τους Αιγυπτίους αλιεργάτες, τους συνδικαλιστές ναυτεργάτες, τους δικηγόρους της πολιτικής αγωγής, τους δημοσιογράφους και όλους και όλες εκείνους που ακούραστα δούλευαν για την καταδίκη των ναζιστών δολοφόνων. Η ημέρα θα καταγραφεί ως μια σπουδαία ιστορική στιγμή. Πίσω από το μεγάλο αυτό γεγονός όμως κρύβονται εκείνες οι μικρές ιστορίες όλων αυτών που δεν εγκατέλειψαν ποτέ τον αγώνα για να νικήσουν οι άνθρωποι και όχι τα θηρία. Αυτή η νίκη είναι ο δρόμος μας. Δεν της πρέπει τίποτα άλλο της ανθρωπότητας. (Και ακόμα κλαίω)» το μήνυμα της πρώην βουλευτή, κ. Ηρώς Διώτη.
