«Μια ακόμα γυναίκα δολοφονήθηκε από έναν κακοποιητικό σύζυγο που κανένα ασφαλιστικό μέτρο εναντίον του δεν τον εμπόδισε να το κάνει. Το χέρι του ωστόσο δεν το όπλισε ούτε το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο για τη συνεπιμέλεια , ούτε βέβαια το γεγονός ότι ήθελε να δει το παιδί του και δεν τον άφηνε. Το χέρι του το όπλισε η ιδέα ότι η γυναίκα του ανήκει. Ότι είναι ιδιοκτησία του και πάνω της έχει δικαίωμα ζωής και θανάτου. Ότι αν δεν είναι δική του τη σφάζει στο γόνατο, αυτή και όποιον και όποια την υπερασπίζεται (στην προκειμένη περίπτωση ο αδερφός της). Αυτή η αντίληψη η βαθιά ριζωμένη κοινωνικά, η βαθιά παγιωμένη, ακόμα, θεσμικά είναι η αιτία για κάθε γυναικοκτονία. Σκληρότερη και δυσκολότερη μάχη από το να ανοίξουν οι γκλάβες για να το καταλάβουν αυτό και να το δεχτούν, δεν υπάρχει. Γιατί πίσω της αφήνει μόνο θύματα» σημειώνει η πρώην βουλευτής, κ. Ηρώ Διώτη.
