Κανείς δεν περιμένει ηλεκτροκίνηση Λάρισας-Βόλου και διάρκεια ταξιδιού 15 λεπτών. Ούτε κατασκευή διεθνούς αεροδρομίου. Ο πήχης βρίσκεται χαμηλά. Πρώτη προτεραιότητα, η επούλωση των πληγών, η προστασία από πλημμύρες φωτιές , αρρώστιες ζώων. Η μάχη για την επιβίωση.
Δεύτερη προτεραιότητα : Η δυναμική επανεκκίνηση της περιοχής με τη βοήθεια των σταθερών αξιών που έχουν συνδεθεί αναπόσπαστα με το θεσσαλικό DNA.
Η φέτα. Σήμα κατατεθέν της περιοχής , η τροφή που κράτησε στη ζωή χιλιάδες Θεσσαλούς σε δύσκολους καιρούς. Ως πρωινό, με τσάι του βουνού, ως δεκατιανό μαζί με ψίχα ψωμιού ( μπουκουβάλα) , ως μεσημεριανό με ντομάτες , ως βραδινό με κρασί. Ένα από τα λίγα πλέον ευρωπαϊκά τυριά χωρίς χρωστικές, βελτιωτικά γεύσης ή συντηρητικά καθώς απαγορεύονται αυστηρά από τη νομοθεσία ΠΟΠ . Άραγε γνωρίζουν οι μητέρες της Θεσσαλίας που επιλέγουν τα φτηνά κίτρινα, χαμηλής ποιότητας, τυριά από τη Βόρεια Ευρώπη ότι είναι γεμάτα από ουσίες με διάφορους κωδικούς Ε; Τι περιμένουμε για να γεμίσουμε τη Θεσσαλία με γεωργικές σχολές ; Από τη μια να στηρίξουμε τους υπάρχοντες κτηνοτρόφους και τυροκόμους και από την άλλη να δημιουργήσουμε τη νέα γενιά που θα τους διαδεχτεί, γεγονός που δεν είναι καθόλου αυτονόητο.
Γιατί να μη γεμίσουμε τα ράφια των ευρωπαϊκών αλλά και των ελληνικών σουπερμάρκετ με θεσσαλική φέτα; Γιατί δεν την κάνουμε πρεσβευτή της Θεσσαλίας εντός και εκτός Ελλάδας; Μουσείο φέτας, πανθεσσαλική ημέρα φέτας με ανοικτά τυροκομεία στο κοινό ( με είσοδο ), μέρες γευσιγνωσίας και ενημέρωσης στα σχολεία. Είναι απολύτως παράλογο: Να εξάγουμε τη φέτα μας στην Γερμανία και την Ολλανδία και να εισάγουμε τα χαμηλότερης ποιότητας τυριά τους. Να σημειώσουμε ότι τα κίτρινα τυριά μακράς ωρίμανσης είναι ποιοτικά και πανάκριβα. Σπάνια εισάγονται.
Τα άλογα. Από τα βάθη της αρχαιότητας μέχρι και το 1970 σχεδόν σε κάθε θεσσαλικό σπίτι υπήρχε ένα ή περισσότερα άλογα. Ο Αρριανός στο έργο του για την εκστρατεία του Μ.Αλέξαντρου συνεχώς αναφέρει το θεσσαλικό ιππικό. Ο θρυλικός Βουκεφάλας του Μ.Αλεξάνδρου ήταν από τη Θεσσαλία. Σε όλες τις ιστορικές περιόδους της περιοχής το άλογο δήλωνε το «παρών». Στην καθημερινότητα των ανθρώπων, στις μετακινήσεις αλλά και στις μάχες. Και ξαφνικά εξαφανίστηκε. Πόσοι Θεσσαλοί και κυρίως πόσα παιδιά έχουν έρθει σε επαφή με το καταπληκτικό και απόλυτα συμπεριληπτικό άθλημα της ιππασίας; Πόσο μυαλό χρειάζεται για να βάλουμε τη συγκεκριμένη δραστηριότητα μαζί με την τοξοβολία ( Φιλοκτήτης!) στην κορυφή των σχολικών δραστηριοτήτων στις ημερήσιες σχολικές εκδρομές σε συνεργασία με τους τοπικούς ιππικούς ομίλους; Θέλει πολλή φαντασία στο να κάνουμε το άλογο σήμα κατατεθέν τόσο της περιοχής μας όσο και των προϊόντων της;
Τα πλοία . Η Θεσσαλία έχει θάλασσα . Η Αργώ και οι διάσημοι σε όλο τον κόσμο αργοναύτες, ξεκίνησαν από εδώ. Ο Όμηρος αναφέρει ότι η Θεσσαλία συμμετείχε με πάνω από 200 πλοία στην τρωική εκστρατεία . Σε όλη τη Μαγνησία υπήρχε μια αδιάκοπη ναυπηγική παράδοση καθώς οι περισσότερες μετακινήσεις ανθρώπων και οι μεταφορές εμπορευμάτων γίνονταν μέσω της θάλασσας. Το 18ο και 19ο αιώνα χτίζονταν από καραβομαραγκούς στην Αγία Κυριακή μεγάλα εμπορικά πλοία που έκαναν το Τρίκερι την τέταρτη ναυτική δύναμη της Ελλάδας. Τι απόμεινε από αυτή την τεράστια ναυπηγική κληρονομιά; Ελάχιστα μικρά ναυπηγεία και λιγοστές ναυπηγοεπισκευαστικές ζώνες. Στην εξωτερική πλευρά της Θεσσαλίας δεν υπάρχει ούτε μια οργανωμένη μαρίνα. Τα αλιευτικά καταφύγια του Πλατανιά και της Αγίας Κυριακής δεν επαρκούν . Παρόμοια είναι και η εικόνα στις Σποράδες. Το ερώτημα είναι απλό: Θέλουμε στη Θεσσαλία θαλάσσιο τουρισμό; Γιατί δε φτιάχνουμε στο ναυπηγείο του Ρέππου τέσσερα μικρά αντίγραφα της Αργούς με κουπιά και πανιά ώστε να ομορφαίνουν τον Παγασητικό και να δίνουν την ευκαιρία στους ξένους επισκέπτες να κάνουν κωπηλασία και ιστιοπλοΐα, έναντι 15-20 ευρώ το άτομο; Το φθινόπωρο και την άνοιξη, μαθητές και μαθήτριες με το ελάχιστο δυνατό κόστος.
Το ποδήλατο. Στην νεότερη ιστορία της Θεσσαλίας το ποδήλατο έχει γράψει τις δικές του σελίδες. Δεν είναι πολύ μακρινή η εποχή όπου μόνο στη Λάρισα υπήρχαν πάνω από σαράντα ποδηλατάδικα. Αντίστοιχα φαινόμενα σε Βόλο, Τρίκαλα και Καρδίτσα, πόλη που έχει ταυτιστεί με την ποδηλατοκίνηση. Υπάρχουν ακόμη στη ζωή ηλικιωμένοι που στη δεκαετία του ‘50 πηγαινοέρχονταν στην Αγιά ή στο Στόμιο με τις καραντάνες, αυτά τα βαριά σκληρής χρήσης ποδήλατα. Μέχρι σήμερα ακούγονται ιστορίες για τολμηρούς που πήγαιναν με αυτά Λαμία ή Καστοριά! Στη Θεσσαλία κατασκευάζονται ποδήλατα και μάλιστα καλής ποιότητας. Η σύνδεση χωριών και πόλεων με ποδηλατοδρόμους θα κάνει τον τόπο, για Έλληνες και ξένους φίλους του ποδηλάτου, πόλο έλξης. Μπορούμε να φανταστούμε τις εξής διαδρομές με ποδήλατο; Καρδίτσα-Μητρόπολη και γύρω από τη λίμνη Πλαστήρα; Τρίκαλα-Καλαμπάκα-Μετέωρα; Σπηλιά- Ανατολή- Μεγαλόβρυσο- Αγιά- Αγιόκαμπο, με διαδρομές για ποδήλατα βουνού; Νησί του Τρίκερι και Σποράδες;
Η απάντηση σε όλες τις παραπάνω ερωτήσεις είναι μια: Η εκπαίδευση. Να μάθουμε να ξαναανακαλύπτουμε και να βελτιώνουμε το θεσσαλικό εαυτό μας και να συνδημιουργήσουμε ένα δυνατό made in Thessaly για το οποίο όλοι θα είμαστε υπερήφανοι.
