Ενδεχομένως κάποια στιγμή στη ζωή μας έχει τύχει να έλθουμε αντιμέτωποι με τον ιατρικό όρο «πνευμονική εμβολή», χωρίς ωστόσο να μπορούμε να κατανοήσουμε πλήρως τη σημασία του και το αντίκτυπο που μπορεί να έχει στην υγεία ενός ατόμου.
Μάλιστα, ζώντας στην εποχή όπου τα ψηφιακά εργαλεία και η Τεχνητή Νοημοσύνη «πρωταγωνιστούν», δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποκύπτουν στον πειρασμό να ενημερωθούν μέσω αυτών για τόσο σημαντικά ζητήματα, μεταξύ των οποίων και ιατρικά και συγκεκριμένα η πνευμονική εμβολή, με ότι κινδύνους μπορεί να ελλοχεύει η αναζήτηση σε τέτοιες πλατφόρμες.
Αυτό που σίγουρα δεν είναι τόσο εύκολο να βρουν στα παραπάνω εργαλεία αναζήτησης είναι οι καινοτομίες που λαμβάνουν χώρα στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας και μπορούν να αποδειχθούν σωτήριες για τη ζωή ενός ασθενούς.
Πρόσφατα στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας πραγματοποιήθηκε η πρώτη επέμβαση θρομβοεκτομής σε ασθενή με πνευμονική εμβολή στη Θεσσαλία από τον Συμεών Λεχαρέα, επεμβατικό ακτινολόγο και επίκουρο καθηγητή Ακτινοδιαγνωστικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Ο κ. Λεχαρέας «προσγειώθηκε» στη Λάρισα πριν περίπου δύο χρόνια, αναλαμβάνοντας τη θέση επίκουρου καθηγητή στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας ενώ πρωτύτερα κατείχε τη θέση επιμελητή επεμβατικής ακτινολογίας επί δέκα συναπτά έτη στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Λίβερπουλ.
Με αφορμή την παραπάνω επέμβαση, ο κ. Λεχαρέας μιλά στο onlarissa.gr για την έκβαση της επέμβασης και όλα όσα τη συνιστούν επιτυχή.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ Γιώτα Φαρφάλα
κ. Λεχαρέα, πείτε μας αρχικά λίγα λόγια για την ιδιότητά σας ως επεμβατικός ακτινολόγος, σε τι ειδικεύεστε;
Η επεμβατική ακτινολογία είναι μια εξειδίκευση της ειδικότητας της ακτινολογίας και ασχολείται με τις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές πάνω στη διάγνωση και τη θεραπεία πολλών παθήσεων στο ανθρώπινο σώμα. Ασχολούμαστε πάρα πολύ με την ογκολογία, κάνοντας βιοψίες αλλά και θεραπευτικές επεμβάσεις στο ήπαρ, στους νεφρούς, στους πνεύμονες, στα οστά καθώς και σε άλλα όργανα.
Αναφορικά με το περιστατικό που κληθήκατε να αναλάβετε πρόσφατα, τι θα λέγατε ότι είναι η πνευμονική εμβολή για κάποιον που δε γνωρίζει τον όρο και τι η θρομβοεκτομή που ακολούθησε;
Η πνευμονική εμβολή είναι μια ιδιαίτερα σοβαρή κατάσταση, η οποία συνήθως προκύπτει όταν ένας θρόμβος από μια εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση στα κάτω άκρα, θα «ταξιδέψει» μέχρι τις πνευμονικές αρτηρίες και θα προκαλέσει απόφραξη των αγγείων.
Όσον αφορά τη θρομβοεκτομή, είναι μια επέμβαση η οποία πραγματοποιείται σε ασθενείς μετρίου και υψηλού ρίσκου. Εκεί τοποθετούμε ειδικούς καθετήρες και αφαιρούμε τους θρόμβους από τις πνευμονικές αρτηρίες των ασθενών προκειμένου να αναστρέψουμε αυτήν την κατάσταση. Μάλιστα, είναι σύνηθες φαινόμενο η κλινική τους βελτίωση να είναι άμεση και εντυπωσιακή.
Σεβόμενος το ιατρικό απόρρητο, μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας κάποιες λεπτομέρειες για το συγκεκριμένο περιστατικό;
Ήταν ένας ασθενής με μια σοβαρή πνευμονική εμβολή απεικονιστικά και κλινικά και αυτός ήταν ο κύριος λόγος για τον οποίο προχωρήσαμε στην επέμβαση, προκειμένου να αποσυμφορήσουμε τις πνευμονικές του αρτηρίες. Μετά τη διάγνωση, συζητήθηκε το θέμα εκτενώς με την ομάδα των πνευμονολόγων και έτσι ο ασθενής προσήλθε στο τμήμα επεμβατικής ακτινολογίας και συγκεκριμένα στον αγγειογράφο όπου πραγματοποιήσαμε τη θρομβοεκτομή με επιτυχία ενώ η συμπτωματική του ανακούφιση ήταν άμεση.
Φαντάζομαι ότι σε τέτοιες περιπτώσεις ο χρόνος δεν είναι ο καλύτερος σύμμαχος για τον ασθενή, σωστά;
Σίγουρα γιατί όσο περνάνε οι μέρες από το επεισόδιο οι ασθενείς επιβαρύνονται αιμοδυναμικά ενώ ταυτόχρονα σκληραίνουν οι θρόμβοι και γίνεται πιο δύσκολο να τους αφαιρέσουμε
Σε πόσο χρονικό διάστημα αποφασίσατε ότι προχωράτε σε θρομβοεκτομή και ήταν μια απόφαση που πάρθηκε «ελαφρά τη καρδία»;
Η απόφαση πάρθηκε μέσα στις πρώτες 48 ώρες όταν είδαμε ότι άρχισε να επιβαρύνεται η κατάσταση του ασθενούς. Πάντα ζυγίζουμε τα οφέλη και τα ρίσκα για τους ασθενείς. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα οφέλη υπερτερούσαν τα ρίσκα και έτσι εκτός απ’ την αμοιβαία απόφαση και συζήτηση με την ομάδα, ενεπλάκησαν και ο ίδιος ο ασθενής και η οικογένεια του οι οποίοι ενημερώθηκαν ενδελεχώς για όλα τα ενδεχόμενα.
Στο σημείο αυτό αξίζει να σταθούμε στο γεγονός ότι μιλάμε για την πρώτη θρομβοεκτομή σε πνευμονική εμβολή στη Θεσσαλία, αυτό από μόνο του δεν είναι ιδιαίτερα ανακουφιστικό και συνάμα ελπιδοφόρο για τον τοπικό πληθυσμό;
Ναι, πράγματι είναι η πρώτη θρομβοεκτομή που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλία. Είναι ένα «service» αρκετά χρήσιμο για τον πληθυσμό το οποίο μας δίνει τη δυνατότητα να κρατάμε τους ασθενείς εδώ, χωρίς να χρειάζεται να ταξιδεύουν στην Αθήνα και να χάνεται πολύτιμος χρόνος.
Μετά το πέρας της επέμβασης, ποια ήταν τα συναισθήματα σας; Υπήρχε άγχος;
Πάντα υπάρχει ένα άγχος όταν πραγματοποιείς μια τόσο σοβαρή και δύσκολη επέμβαση, πόσο μάλλον όταν είναι η πρώτη φορά, γιατί είναι αυτό που λέμε οι γιατροί: η πρώτη επέμβαση πρέπει να πάει καλά έτσι ώστε να μαθευτεί.
Είναι πολύ σημαντικό για την ομάδα μας γιατί μας δίνει κίνητρο να καθιερώσουμε αυτό το «service» και να το παρέχουμε στον πληθυσμό μας.
Η πνευμονική εμβολή προλαμβάνεται; Δίνει κάποια προειδοποιητικά σημάδια;
Για να γίνει μια πνευμονική εμβολή υπάρχουν κάποιοι προδιαθεσικοί παράγοντες στους ασθενείς, όπως για παράδειγμα μια κακοήθεια. Στο γενικό πληθυσμό είναι δύσκολο να το προβλέψουμε και να μιλήσουμε για προληπτικά θεραπευτικά μέτρα πλέον των γνωστών, δηλαδή απώλεια βάρους, αποφυγή καπνίσματος, φυσική άσκηση, συστηματικά check – ups και γενικότερα η υιοθέτηση ενός «healthy lifestyle».
Θα χαρακτηρίζατε αυτήν την επέμβαση ως το σπουδαιότερο επίτευγμα στη μέχρι τώρα επαγγελματική πορεία σας;
Όχι δε θα το χαρακτήριζα έτσι. Έχοντας εργαστεί για δέκα χρόνια στο Ηνωμένο Βασίλειο ως επεμβατικός ακτινολόγος, είχα την ευκαιρία να κάνω πρωτοποριακές επεμβάσεις και να εισάγω νέες τεχνικές στο Σύστημα Υγείας, οπότε το συγκεκριμένο δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο και καινοτόμο σαν επέμβαση μιας και πραγματοποιείται εδώ και πολλά χρόνια.
Υπάρχει κάποια στιγμή της καριέρας σας που ξεχωρίζετε μέχρι τώρα;
Ήταν το 2019 στην Αγγλία όταν πραγματοποίησα με την ομάδα μου μια καινοτόμο επέμβαση της διαδερμικής εν τω βάθει αρτηριοποίησης του φλεβικού δικτύου, η οποία είχε ως απώτερο σκοπό να σώσει τα κάτω άκρα ασθενών που επρόκειτο να ακρωτηριαστούν. Ήταν μια επιτυχημένηεπέμβαση, και η μέθοδος που εξαπλώθηκε σταδιακά στην Ευρώπη , τώρα έχει γίνει δημοφιλής στην ευρύτερη Ιατρική κοινότητα.
Σαν γιατρός, ποια είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή σας;
Η μεγαλύτερη ανταμοιβή μας είναι να βλέπουμε τους ασθενείς αλλά και τους συγγενείς τους χαρούμενους μετά από δύσκολες επεμβάσεις. Εν γένει θα έλεγα, ότι η μεγαλύτερη ικανοποίηση είναι να παίρνουμε μέρος του πόνου και της αγωνίας των ασθενών και να τους ανακουφίζουμε με τα μέσα που διαθέτουμε.
Ποια είναι η επόμενη ημέρα για το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας;
Η επόμενη μέρα περιλαμβάνει τη συνέχεια της συνεργασίας με όλες τις κλινικές και να συνεχίσουμε να φέρνουμε νέα πράγματα που θα βοηθήσουν τον πληθυσμό.
Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω το προσωπικό του αγγειογράφου, την Πνευμονολογική Κλινική του ΠΓΝΛ και συγκεκριμένα τον Αναπληρωτή καθηγητή κ. Πανταζόπουλο, αναπληρώτρια καθηγήτρια και Διευθύντρια της κλινικής κα Δανιήλ καθώς και την κα Μαριάννα Βλυχού, καθηγήτρια και Διευθύντρια του τμήματος Ακτινολογίας για τη συνεχή υποστήριξή της σε όλη αυτή τη δύσκολη προσπάθεια να στήσουμε το Τμήμα Επεμβατικής Ακτινολογίας και τέλος τη διοίκηση του νοσοκομείου και συγκεκριμένα τη διοικήτρια κ.. Κουτσιούμπα για τη διαρκή συμπαράστασή της σε αυτό το εγχείρημα.
Πηγή: onlarissa.gr
