Το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου ο πρόεδρος του ΕΚΑΒ Θεσσαλίας, Γιάννης Γούλας, δεν εφημέρευε όμως έμαθε αμέσως τα νέα. Περίπου στις 23.30 βρίσκεται στο συντονιστικό κέντρο του ΕΚΑΒ και ξεκινά την οργάνωση της επιχείρησης.
Ερχόταν πολίτες απ’ όλες τις κατευθύνσεις. Τραυματισμένοι που είχαν χτυπήματα στο πρόσωπο. Υπήρχαν και διασώστες που έκαναν το λεγόμενο triage. Έβλεπαν πόσα άτομα ήταν διασκορπισμένα, έξω από τα βαγόνια αλλά και μέσα στα βαγόνια και προσπαθούσαν να δουν ποιοι ήταν πιο σοβαρά για να μεταφερθούν άμεσα στο νοσοκομείο. Υπήρχαν εγκαυματίες, υπήρχαν άνθρωποι με κατάγματα και καταλαβαίνουμε εκείνες τις ώρες ότι υπήρχε ένας πανικός. Ακούγονταν φωνές που καλούσαν σε βοήθεια.
Τα ασθενοφόρα που είχαμε την πρώτη ώρα περίπου ήταν 18-20 και ήρθαν απ’ όλα τα νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας στη Θεσσαλία. Συνολικά τα ασθενοφόρα έφτασαν τα 40 καθώς ήρθαν και από όμορους νομούς όπως Θεσσαλονίκη, Λαμία Κοζάνη και Κομοτηνή. Στις 4 το πρωί η επιχείρηση είχε τελείωσε καθώς είχαν μεταφερθεί σχεδόν όλοι οι τραυματίες. Από εκεί και πέρα άρχισε η επιχείρηση των νοσοκομείων».
Ο κ. Γούλας θα πάει το πρωί της 1ης Μαρτίου στο σημείο της σύγκρουσης. Η εικόνα όπως την μετέφεραν και οι συνάδελφοί του, δημιουργούσε ένα «εξωπραγματικό» σκηνικό.
«Ήταν σκηνές κόλασης. Φωτιές, μυρωδιές, συντρίμμια, αποκαΐδια, πόνος. Ένα σκηνικό που όταν δεν το ζήσει κάποιος δεν μπορεί να φανταστεί τη σοβαρότητα. Ήταν κάτι το οποίο σημάδεψε όλους τους συναδέλφους. Είχαμε παλιότερα και τα Τέμπη με τους μαθητές και τους οπαδούς του ΠΑΟΚ. Αυτό το οποίο έγινε όμως πέρυσι ήταν κάτι το εξωπραγματικό».
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
