Ανακοίνωση για όσα διαδραματίστηκαν μεσοβδόμαδα στο δημαρχείο Βόλου, στη διαβούλευση για τον κανονισμό άρδευσης, εξέδωσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που τονίζει ότι ο κοινωνικός πλούτος δεν είναι τσιφλίκι του Μπέου και κανενός, ενώ αναφέρει ότι η αντιπολίτευση δεν γίνεται στους διαδρόμους και στα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου αλλά με αποφασιστική μαζική παρέμβαση του μαζικού κινήματος, που θα θέτει την ατζέντα των κοινωνικών αναγκών και θα τις επιβάλλει με τον αγώνα και την πάλη του.
Όπως αναφέρει, την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου, εκατοντάδες πολίτες μέλη πρωτοβουλιών κατοίκων, δημοτικών σχημάτων και κινήσεων, καθώς και πολιτικών συλλογικοτήτων, προχώρησαν σε παράσταση διαμαρτυρίας στο δημαρχείο του Βόλου στη συνάντηση ενημέρωσης των τοπικών συμβούλων από τη δημοτική αρχή για το ζήτημα του κανονισμού άρδευσης, με αίτημα την απόσυρση του θέματος από το ΔΣ της ΔΕΥΑΜΒ και η διενέργεια πραγματικού διαλόγου για τη διαχείριση των υδάτων.
«Η προσπάθεια των κατοίκων του Βόλου να εκφράσουν τη συλλογική τους βούληση έγινε όμως μια ακόμη αφορμή να ξεδιπλωθεί η πραγματική πολιτική του κ. Μπέου, πίσω από τα εκτυφλωτικά λαμπιόνια. Μια πολιτική ιδιοκτησίας τόσο στη διαχείριση των κοινών υποθέσεων όσο και του κοινωνικού πλούτου. Ως γνήσιος εκφραστής δε της αστικής πολιτικής, τα σχέδια σφραγίζονται πάντα από την παρέμβαση των δυνάμεων καταστολής (βλ. παρέμβαση δυνάμεων της ΟΠΚΕ στην παράσταση διαμαρτυρίας….) που έρχονται να διαφυλάξουν την κυρίαρχη πολιτική και τα συμφέροντα της. Μια πολιτική που εν τέλει δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από εκείνη των προκατόχων του», τονίζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Όπως αναφέρει, η επιλογή του κ. Μπέου να μην δεχτεί ουσιαστικά στη συζήτηση τους κατοίκους του Βόλου και να επιλέξει μια συζήτηση πίσω από κλειστές πόρτες με τους δικούς του ανθρώπους, μόνο ερωτηματικά αφήνει, σε μια περίοδο που η τάση για ιδιωτικοποίηση συνολικά του δημόσιου πλούτου και συγκεκριμένα του νερού είναι έκδηλη από μια σειρά επιχειρηματικούς κύκλους.
Σύμφωνα με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το νερό ανήκει σε όλους και τάσεις ιδιοκτησίας και οικειοποίησης του απ’ όπου και αν προέρχονται επιχειρούν απλά να το εντάξουν σε αγοραία συμφέροντα. Μόνο η διαχείριση του από τον ίδιο το λαό για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών μπορεί να διασφαλίσει το δημόσιο και κοινωνικό του χαρακτήρα.
Καταλήγοντας η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αναφέρει ότι η εργαζόμενη πλειοψηφία μπορεί να επιβάλει τα δίκια της ενάντια σε ένα σύστημα και τους διαχειριστές του που νόμισαν πως θα παίξουν χωρίς αντίπαλο. Η αντιπολίτευση δεν γίνεται στους διαδρόμους και στα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου αλλά με αποφασιστική μαζική παρέμβαση του μαζικού κινήματος, που θα θέτει την ατζέντα των κοινωνικών αναγκών και θα τις επιβάλλει με τον αγώνα και την πάλη του.
