Ενώ το Πήλιο στα τέλη Μαρτίου ντύθηκε στα λευκά προσφέροντας ιδανικές συνθήκες χιονοκάλυψης, η εικόνα της πλήρους αποσύνθεσης στο Χιονοδρομικό Κέντρο «Αγριόλευκες» προκαλεί οργή και θλίψη. Η πρόσφατη, παρέμβαση του Προέδρου του ΕΟΣ Βόλου, κ. Ντίνου Καυκά, έφερε στην επιφάνεια μια ζοφερή πραγματικότητα που υπερβαίνει τις καιρικές συνθήκες: το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη χιονιού, αλλά η διαχρονική απαξίωση ενός μοναδικής φυσικής ομορφιάς Χιονοδρομικού, με θέα σε δύο θάλασσες και προοπτικές για αξιοποίηση 12 μήνες το χρόνο.
Πιο συγκεκριμένα, ο Πρόεδρος του ΕΟΣ Βόλου στάθηκε στα παρακάτω σημεία στη συνέντευξη που παραχώρησε στον τηλεοπτικό σταθμό ASTRA (και την οποία μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ):
- Αδυναμία πιστοποίησης των μονοθέσιων αναβατήρων για δεύτερη συνεχή σεζόν
Η διοίκηση της «Κένταυρος Όρος» δεν κατάφερε μετά από δύο χρόνια να πιστοποιήσει και να λειτουργήσει τους, ζωτικής σημασίας, αναβατήρες Πήλιο 1 και Πήλιο 2. Παρά τις προσφορές του ΕΟΣ Βόλου για τεχνική βοήθεια και παροχή εξαρτημάτων, η διοίκηση επέδειξε κωλυσιεργία, επικαλούμενη προσχηματικά λόγους ασφαλείας, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για διοικητική ανεπάρκεια, γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και έλλειψη διάθεσης για επίλυση του θέματος.
👉 Γιατί είναι σημαντική η λειτουργία των μονοθέσιων αναβατήρων
Όποιος γνωρίζει το Χ.Κ. Πηλίου, ξέρει πως όταν το χιόνι δεν επαρκεί στη βάση, η λειτουργία του Κέντρου μπορεί να συνεχιστεί αξιοπρεπώς αξιοποιώντας μόνο το πάνω κομμάτι του (πίστες Πυλώνες, Θέτις, Ιάσων, Πανόραμα). Ενδεικτικά, αξίζει να αναφερθεί πως με τα σημερινά δεδομένα (Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2026), σε μια κακή σεζόν, με θερμό και άνυδρο Φεβρουάριο, οι πίστες Πυλώνες, Θέτις, Ιάσων και Πανόραμα (πάνω κομμάτι) θα μπορούσαν να είναι λειτουργικές αδιάκοπα από την έναρξη της σεζόν μέχρι τέλος του Απριλίου αντί το Κέντρο να έχει διακόψει τη λειτουργία του από τον Φεβρουάριο. Η μη λειτουργία του πάνω μέρους του Κέντρου οφείλεται στη μη λειτουργία του μονοθέσιου αναβατήρα Πήλιο 1.
Η πίστα “Πυλώνες” με το μονοθέσιο αναβατήρα επιτρέπει τη λειτουργία 4 πιστών.
- Η απαξίωση του Τουριστικού Προϊόντος
Το κλείσιμο του κέντρου κατά τη διάρκεια περιόδων με μεγάλη χιονοκάλυψη (όπως το τριήμερο της 25ης Μαρτίου 2026) αποτελεί τεράστιο πλήγμα για την τοπική οικονομία. Είναι αυτονόητο πως με το χιονοδρομικό κλειστό, χάνονται χιλιάδες διανυκτερεύσεις και έσοδα για την εστίαση και τα ξενοδοχεία. Την ίδια στιγμή, η απάντηση της διοίκησης περί αδυναμίας πρόσληψης προσωπικού στο τέλος της σεζόν είναι αβάσιμη, καθώς το κέντρο θα έπρεπε να είναι ήδη στελεχωμένο και σε ετοιμότητα και να μην έχουν βιαστεί οι υπεύθυνοι (για δεύτερη χρονιά) να λύσουν τις συμβάσεις.
👉 Τι σημαίνει η ύπαρξη Χιονοδρομικού για τον Τουρισμό (με νούμερα)
Σε σχετικές μελέτες (1, 2) υπογραμμίζεται ότι τα χιονοδρομικά κέντρα δεν είναι απλώς «πίστες», αλλά οικονομικοί πολλαπλασιαστές. Για κάθε 1€ που δαπανάται στο χιονοδρομικό (lift pass), ξοδεύονται πολλαπλάσια ποσά στην τοπική αγορά (διαμονή, εστίαση, ενοικιάσεις εξοπλισμού). Επομένως, η απαξίωση του κέντρου δεν πλήττει μόνο τους τοπικούς αθλητικούς συλλόγους στις αθλητικές τους δραστηριότητες, αλλά προκαλεί οικονομική ασφυξία στα χωριά του Ανατολικού Πηλίου, που βασίζονται σημαντικά στον χειμερινό τουρισμό για να επιβιώσουν τους μήνες που ακολουθούν την περίοδο των Χριστουγέννων. Αν πάρουμε ως πιο άμεσο και μετρήσιμο παράδειγμα τον περιφερειακό αγώνα των κατηγοριών Παμπαίδων Παγκορασίδων που ήταν προγραμματισμένος να διεξαχθεί στο Πήλιο 14–15/2/26, ο οποίος μεταφέρθηκε τελικά στον Λαϊλιά, έχουμε τα εξής δεδομένα: Ο ίδιος αγώνας το 2024 και 2025 προσέλκυσε στο Βουνό των Κενταύρων περί τους 120 αθλητές, με το νούμερο να γίνεται πολλαπλάσιο, αν υπολογίσουμε τεχνικές επιτροπές, προπονητές, συνοδούς και τις οικογένειες των αθλητών που ήρθαν να καμαρώσουν τα παιδιά τους. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι πέρα από τους επισκέπτες, στο Χ.Κ. Πηλίου, τους μήνες λειτουργίας του, προπονούνται σε εβδομαδιαία βάση αθλητές όλων των ηλικιών του ΕΟΣ Βόλου και τουλάχιστον άλλων δύο γειτονικών συλλόγων. Με το Κέντρο κλειστό, όλος αυτός ο κόσμος αναγκάστηκε να μεταβεί (και να ξοδέψει τα χρήματά του) σε άλλα χιονοδρομικά και τις περιοχές πέριξ αυτών.
Περιφερειακός αγώνας Παμπαίδων Παγκορασίδων — Πήλιο 2025
Οι Επιπτώσεις στον Αθλητισμό και τη Νεολαία
Μία από τις πιο σοβαρές πτυχές που θίγονται από τον Πρόεδρο του ΕΟΣ Βόλου είναι η ταλαιπωρία και η οικονομική επιβάρυνση των αθλητών και των οικογενειών τους. Λόγω της δυσλειτουργίας του Πηλίου, οι αθλητές του Συλλόγου, ενός συλλόγου με διεθνείς διακρίσεις και Ολυμπιακές συμμετοχές, αναγκάζονται να ξυπνούν από τις 4:30 τα χαράματα για να προπονηθούν σε άλλα βουνά. Επιπλέον, η αδυναμία διοργάνωσης πανελλήνιων πρωταθλημάτων, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, υποβαθμίζει την αθλητική ταυτότητα της περιοχής. Το πλήγμα αυτό δε, δεν προκαλείται σε έναν οποιονδήποτε ορειβατικό σύλλογο αλλά στον πρωταθλητή Ελλάδος για τα τελευταία 12 συναπτά έτη, ΕΟΣ Βόλου.
Η αγωνιστική ομάδα του ΕΟΣ Βόλου μετά το τέλος του Κυπέλλου ΑΓΕΝ 2026 στη Βασιλίτσα. Χρυσή Πρωταθλήτρια η Μαρία-Νικολέτα (Μαρινίτα) Καλτσογιάννη — Ασημένιος Πρωταθλητής ο Δημήτριος Ασβεστάς.
👉 Τι Σημαίνει η Μετάβαση σε Άλλα Χιονοδρομικά στην Πράξη
Στην πράξη, η αδυναμία λειτουργίας του Χ.Κ. Πηλίου μεταφράζεται σε μια εξουθενωτική δοκιμασία για τις οικογένειες και το μέλλον του αθλήματος στην περιοχή μας. Είναι αδιανόητο να αναγκάζονται μικρά παιδιά, ακόμη και από την ευαίσθητη ηλικία των 4 ετών, να ξυπνούν από τις 4:30 τα χαράματα για να επιβιβαστούν σε λεωφορεία και Ι.Χ. με προορισμό μακρινά χιονοδρομικά κέντρα — με κοντινότερο το Χ.Κ. Παρνασσού. Πέρα από τη σωματική ταλαιπωρία, το οικονομικό βάρος είναι πλέον δυσβάσταχτο, καθώς το κόστος μετακίνησης και συμμετοχής ξεπερνά τα 100–150 ευρώ ανά οικογένεια για κάθε εξόρμηση. Αυτό το εκρηκτικό μείγμα κόστους και κούρασης λειτούργησε ως η απόλυτη αποθάρρυνση: τα «φυτώρια» του ΕΟΣ Βόλου, που ξεκίνησαν τη σεζόν με περισσότερα από 70–80 παιδιά γεμάτα όρεξη για σκι, κατέρρευσαν δραματικά, καταλήγοντας στο τέλος της περιόδου με λιγότερους από 15 αθλητές. Η κακοδιαχείριση δεν κλείνει απλώς ένα βουνό· διώχνει τη νέα γενιά από τον αθλητισμό.
Τα φετινά φυτώρια (ό,τι απέμεινε) του ΕΟΣ Βόλου σε προπόνηση στον Παρνασσό.
Προπόνηση φυτωρίων υπό μηδενική ορατότητα — Παρνασσός 2026.
Ζητήματα Ασφάλειας και Τεχνικών Έργων
Στο πλαίσιο της συνέντευξης, έγινε αναφορά και σε παρεμβάσεις και κακοτεχνίες που παρατηρήθηκαν πρόσφατα εντός των πιστών. Πιο συγκεκριμένα αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα ημιτελές έργο αποστράγγισης στην πίστα «Πανόραμα». Η ύπαρξη μιας μεγάλης τρύπας σε μια από τις πιο απότομες πλαγιές του βουνού, η οποία προστατεύεται ανεπαρκώς μόνο με ένα δίχτυ, αποτελεί μόνιμη απειλή για τη σωματική ακεραιότητα σκιέρ, αθλητών και απλών περιπατητών, γεγονός που αναδεικνύει την έλλειψη σοβαρής τεχνικής επίβλεψης. Η συγκεκριμένη παρέμβαση έγινε χωρίς καμία ενημέρωση προς τον ΕΟΣ Βόλου και, πέρα του ζητήματος ασφαλείας που αναφέρεται παραπάνω, έχει προκαλέσει αλλοιώσεις σε πιστοποιημένη πίστα για διεξαγωγή διεθνών αγώνων κατάβασης.
👉 Τι Σημαίνει η αλλοίωση πιστοποιημένης πίστας
Η απόκτηση μιας διεθνούς πιστοποίησης από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Χιονοδρομίας (FIS) δεν είναι μια τυπική γραφειοκρατική διαδικασία, αλλά ένας «άθλος» που απαιτεί σημαντική επένδυση σε χρόνο, χρήμα και τεχνογνωσία. Για να καταφέρει ο ΕΟΣ Βόλου να πιστοποιήσει κατά FIS την πίστα Πανόραμα χρειάστηκαν, πέρα από την αρχική αίτηση και τα παράβολα, να καλυφθούν σημαντικά έξοδα που απαιτήθηκαν για τον ορισμό εξειδικευμένου Επιθεωρητή (Homologation Inspector) για επιτόπια επιθεώρηση και εκπόνηση τεχνικής μελέτης. Την επιτόπια επιθεώρηση ακολούθησαν η σύνταξη φακέλου με λεπτομερές τοπογραφικό διάγραμμα και προφίλ της πίστας, καθώς και πλάνο εκκένωσης για τραυματίες (medical plan) για να φτάσει στο τέλος να έρθει η τελική πιστοποίηση (3). Η διοίκηση του ΧΚ Πηλίου, αδιαφορώντας για την τύχη αυτών των πιστοποιήσεων, του χρόνου που επενδύθηκε από τα στελέχη του ΕΟΣ Βόλου και το κόστος της όλης διαδικασίας, στερεί από το Πήλιο τη δυνατότητα να φιλοξενήσει αγώνες διεθνούς κύρους, οι οποίοι θα μπορούσαν να τοποθετήσουν την περιοχή στον διεθνή χάρτη του αθλητικού τουρισμού.
Η Ανάγκη για Πολιτική Παρέμβαση
Η συνέντευξη του Κ. Καυκά κλείνει με τη διαπίστωση πως η διοίκηση της «Κένταυρος Όρος» αποδεικνύεται διαχρονικά κατώτερη των περιστάσεων καθώς οι υπεύθυνοι αποδεικνύουν πως δεν έχουν γνώση του αντικειμένου και του βουνού, εναποθέτοντας τις ελπίδες του στην Αντιπεριφερειάρχη και τον Περιφερειάρχη Θεσσαλίας, ώστε να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, να αξιοποιήσουν τα εγκεκριμένα κονδύλια και να δώσουν λύση πριν το χιονοδρομικό κέντρο οδηγηθεί σε οριστική απαξίωση και κλείσιμο.
Ένα Σχόλιο για Κλείσιμο από το Γράφοντα
Παρατηρώντας την πορεία του Χ.Κ. Πηλίου, τόσο υπό τη νέα Περιφερειακή αρχή όσο και επί των ημερών των προκατώχων τους αξίζει να σταθούμε στα εξής:
(1) Το Χ.Κ. Πηλίου δεν έχει λάβει σοβαρή επιχορήγηση και δεν έχει γίνει καμία σημαντική επένδυση για περισσότερα από 25 χρόνια, από την εποχή που εγκαταστάθηκε ο (μεταχειρισμένος) διπλός αναβατήρας. Την ίδια στιγμή, σοβαρές επενδύσεις πολλών εκατομμυρίων έχουν γίνει και δρομολογούνται σε πολλά από τα χιονοδρομικά της χώρας (Ανήλιο, Παρνασσός, 3–5 Πηγάδια, Καλάβρυτα, Βασιλίτσα και αλλού).
(2) Σε μια παγκόσμια πρωτοτυπία, πέρασε δρόμος που συνδέει τα Χάνια με τον Κισσό μέσα από την πίστα του Κέντρου. Τα προβλήματα και τα αντικρουόμενα συμφέροντα που ο δρόμος αυτός δημιουργεί είναι λίγο-πολύ γνωστά και σχετίζονται άμεσα με την κατάσταση στο Χιονοδρομικό Κέντρο Πηλίου. Η πολυπόθητη παράκαμψη έχει μείνει στη μέση και η αποπεράτωσή της παραμένει άγνωστη.
(3) Τη στιγμή που το Χ.Κ. Παρνασσού ανακοινώνει παράταση της λειτουργίας του έως και τις 25 Απριλίου, η παρούσα διοίκηση, όπως φαίνεται και από τις ανακοινώσεις της για το πρόωρο κλείσιμο του Πηλίου δείχνει να κόπτεται για οποιονδήποτε άλλον και οτιδήποτε άλλο (κάτοικοι Κισσού, έργα ΤΕΡΝΑ κλπ.) — εκτός από το Χιονοδρομικό Κέντρο Πηλίου και τα συμφέροντά του, που -υποτίθεται- ορίστηκε να υπηρετήσει.
Ως ένας απλός χιονοδρόμος που αγαπάω αυτό το βουνό κι έχω περάσει σε αυτό τα 3/4 της ζωής μου, αναρωτιέμαι λοιπόν: Το βουνό αυτό εν τέλει για τους τοπικούς άρχοντες αποτελεί στολίδι ή βαρίδι; — Τα συμπεράσματα δικά σας…
Αντώνης Τζούνης
Πηγές
- Climate Change Impact Assessment on Ski Tourism in Greece: Case Study of the Parnassos Ski Resort. Dimitra Tsilogianni et. al — link
- Heritage Hospitality and Sustainable Tourism in Mountain Cultural Landscapes: The Case of Zagori Within the UNESCO Framework. George Tsamos et.al — link
- FIS Homologations — Homologation manuals by the International Ski and Snowboard Federation — link
