Γράφει ο Κωνσταντίνος Μαυρομάτης
Έκλεισαν ήδη 30 χρόνια από την ίδρυση και λειτουργία του Σχολικού Μουσείου του 1ου Λυκείου Βόλου που ήταν ίσως το μοναδικό σε όλη την Ελλάδα. Το ιδρύσαμε με την πράξη 6/9.10.1989 του Συλλόγου των καθηγητών, αλλά άρχισε να συγκροτείται από το 1993 έως το 1995 με τα πρώτα αντικείμενα, τα οποία βρέθηκαν στις παλιές ετοιμόρροπες και αραχνιασμένες ξύλινες ντουλάπες, ενώ η απόφαση αυτή δημοσιοποιήθηκε και πολλοί παλιοί μαθητές και μαθήτριες έφεραν στα σχολείο μας πλείστα όσα αντικείμενα που τα είχαν χρησιμοποιήσει κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους: μελανοδοχεία, κονδυλοφόρους, πηλήκια, ενδεικτικά, απολυτήρια, μαθητικά περιοδικά «Αλκυών» του 1926 κ.λπ.
Όλα αυτά ενσωματώθηκαν στα ήδη υπάρχοντα: σφαίρες Σελήνης και Άρη, ουράνιες και υδρόγειες σφαίρες, τύποι παλιών σφραγίδων, διαφάνειες αστρονομίας που αγοράστηκαν προπολεμικά από τη Γαλλία, αστρονομικό όργανο για την κίνηση της Σελήνης, φυγόκεντρος στίβος, ημισφαίρια του Μαγδεμβούργου, φυγοκεντρική μηχανή, πυξίδα, τροχαλία, ηλεκτρική τραμπάλα κ.λπ.
Ήταν 219 αυτά τα πρώτα αντικείμενα που καταγράφτηκαν και τοποθετήθηκαν, με τάξη και ευπρέπεια σε τρεις ωραίες μεταλλικές βιτρίνες, με την ονομασία και τη χρήση τους από τον μαθηματικό του σχολείου Νικόλαο Ξενάκη, ο οποίος έκανε και τα σχέδια των βιτρινών. Τα έξοδα καλύφτηκαν από το σχολικό ταμείο και το Σύλλογο Γονέων.
Έτσι το Σεπτέμβριο του 1995, όλα ήσαν έτοιμα για τα εγκαίνια του σπάνιου αυτού Μουσείου. Πλήθος κόσμου, παλιών και νέων καθηγητών, παλιών μαθητών και πάρα πολλών άλλων Βολιωτών κατέκλεισαν το προαύλιο του σχολείου σε μια πανηγυρική ατμόσφαιρα. Κατά την εναρκτήρια ομιλία μας καλωσορίσαμε τον κόσμο και είπαμε μεταξύ των άλλων και τα εξής: «το πλήθος αυτό των αντικειμένων δεν αποτελεί τους απόκληρους της κοινωνίας μας, αλλά τους τιμημένους συνταξιούχους, η προσπάθεια δε της συλλογής δεν τελείωσε εδώ, αλλά σήμερα μόλις άρχισε.
Στη συνέχεια μίλησε ο ιστορικός της εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Χαράλαμπος Χαρίτος με θέμα «Το Σχολικό Μουσείο και η εκπαιδευτική ιστορία». Την κορδέλα της εισόδου έκοψε ο παλιός γυμνασιάρχης της δεκαετίας του 1920 Ζήσης Αντωνόπουλος και αμέσως κάναμε την ξενάγηση του πλήθους μέσα στα διάφορα αντικείμενα.
Όλα αυτά είναι καταγεγραμμένα από τον φιλόλογο του Σχολείου Νικόλαο Τσίτα στο 2ο τόμο του βιβλίου «Σ’ ένα Γυμνάσιο Αρρένων … κάποτε» που εκδόθηκε από το σχολείο μας.
Το Σχολικό Μουσείο μας το επισκέφθηκαν πολλά σχολεία του Βόλου και διάφοροι περίεργοι. Ακόμη και τελευταία, όταν λυκειάρχης ήταν η Παρασκευή Λοντρίδου, ήρθε ένα σχολείο της Ιταλίας και το ξεναγήσαμε με τη βοήθεια μιας καθηγήτριας ιταλικών. Και έπεται συνέχεια.
