«Στις 11 Μαρτίου 1922 γεννήθηκε ίσως ο πιο σημαντικός σύγχρονος Έλληνας φιλόσοφος. Κεντρικός όρος στον στοχασμό του Καστοριάδη είναι «η αυτονομία» της οποίας στόχος είναι η συνειδητοποίηση της αυτοθέσμισης της κοινωνίας. Όπως γράφει στο βιβλίο του « Είμαστε υπεύθυνοι για την Ιστορία μας» οι ανθρώπινες κοινωνίες, αν θέλουν να εξελιχθούν, θα πρέπει να μπουν στην εξαιρετικά δύσκολη διαδικασία να συνειδητοποιήσουν την αυτοθέσμισή τους. Δηλαδή οι άνθρωποι ευθύνονται για την ιστορία τους η οποία είναι αποτέλεσμα της δική τους θέλησης-δράσης και μόνο. Η πολιτική για τον Καστοριάδη υπάρχει όταν υπάρχει η αυτοστοχαστική δράση των ανθρώπων ως συλλογικότητας και δεν υπάρχει όταν οι άνθρωποι εκχωρούν τις επιθυμίες τους, τα όνειρά τους, τη δράση τους, την εξουσία τους, στους δήθεν αντιπροσώπους τους που αντιπροσωπεύουν οικογενειακά, κομματικά, ιδιωτικά και προσωπικά συμφέροντα. Για το «Υστερόγραφο στην ασημαντότητα» είχε πεί το 1996 «σήμερα, στις ψευδο-δημοκρατίες μας, η άνοδος στην εξουσία προϋποθέτει να κολακεύει κανείς την κοινή γνώμη ή να έχει τηλεοπτική φωτογένεια. Απ’ όλα τα χαρακτηριστικά του σύγχρονου κόσμου – κρίσεις, αντιφάσεις, αντιθέσεις, τομές -, εκείνο που με εντυπωσιάζει περισσότερο είναι η ασημαντότητα». Ο Καστοριάδης δεν ζει σήμερα αλλά αν ζούσε και αν ζούσε Βόλο σήμερα σίγουρα θα είχε πολλά να πει και να γράψει για τις ασημαντότητες , το θρίαμβό τους και το πόσο υπεύθυνοι-συνεργοί είμαστε τελικά για τα δεσμά της Ιστορίας που χαλκεύουμε. θα είχε πολλά να πει η το πολύ -πολύ αν απελπίζονταν από αυτά που έβλεπε θα έσκιζε τις φιλοσοφικές του περγαμηνές σε χίλια κομμάτια, κομφετί θα τα έκανε και θα πήγαινε στο πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου να ράνει με αυτά τον…Λευτέρη Πανταζή» αναφέρει, με σαρκαστική διάθεση, ο συμπολίτης γιατρός, κ. Απόστολος Παντσάς.
