«Γρίφος» παραμένει ο σχηματισμός της νέας Κυβέρνησης στη Γερμανία

«Σημασία έχει το Υπ. Οικονομικών», τόνισε στο Ράδιο Ένα, ο δημοσιογράφος της Deutsche Welle Γ. Παπαδημητρίου

Οι Σοσιαλδημοκράτες αναδείχθηκαν, όπως παρουσιάζουν τα σχεδόν τελικά στοιχεία, ως οι μεγάλοι νικητές των προχθεσινών βουλευτικών εκλογών που διεξήχθησαν στη Γερμανία, με το νικητήριο ποσοστό να ανέρχεται στο 25, 7%, το καλύτερο αποτέλεσμα που έχει καταγράψει εδώ και χρόνια. Όπως όλα δείχνουν μέχρι στιγμής, ο επόμενος Καγκελάριος της Γερμανίας θα είναι ο Όλαφ Σολτς. Τι σηματοδοτεί όμως αυτό το αποτέλεσμα για τους ίδιους τους Γερμανούς; Ποια κόμματα θα πρέπει να συνεργαστούν μεταξύ τους, ώστε να υπάρξει επαρκή κοινοβουλευτική πλειοψηφία; Τι σημαίνει για την Ελλάδα και το μέλλον της η Καγκελαρία να «βρίσκεται στα χέρια» του κ.Σόλτς; Σε αυτές τις ερωτήσεις αλλά και σε άλλες, απάντησε ο Γιάννης Παπαδημητρίου, δημοσιογράφος της Deutsche Welle, στο Ράδιο ΕΝΑ και στον Ηλία Κουτσερή.

Ήταν μια μάχη τόσο αμφίρροπη σε σχέση με τις αρχικές προβλέψεις προ των εκλογών, όσο και στη διάρκεια διεξαγωγής τους ή πιστεύετε ότι φαινόταν πού θα οδηγηθεί το αποτέλεσμα, έστω και οριακά;

Όλοι περιμέναμε ότι το όποιο προβάδισμα θα ήταν ισχνό, αλλά η αλήθεια είναι ότι μας αιφνιδίασε το πρώτο exit poll, γιατί έδινε από 25% και για τα δύο μεγάλα στρατόπεδα, της Κεντροδεξιάς και των Σοσιαλδημοκρατών, και αυτό σήμαινε ότι θα είχαμε μια μακρά εκλογική νύχτα, όπως και έγινε. Στη συνέχεια όμως, διεφάνει ότι πραγματικά οι Σοσιαλδημοκράτες θα είχαν ένα προβάδισμα, αλλά πόσο μεγάλο προβάδισμα δεν το γνωρίζαμε. Τελικά, παρουσιάστηκε το προσωρινό προβάδισμα των Σοσιαλδημοκρατών που είναι 25,7% έναντι 24,1% που συγκεντρώνει το άλλο στρατόπεδο. Δεν είναι μεγάλο το προβάδισμα, ωστόσο κερδίζουν τουλάχιστον πέντε μονάδες οι Σοσιαλδημοκράτες, ενώ το αντίπαλον δέος χάνει σχεδόν εννέα μονάδες, και είναι το χειρότερο εκλογικό αποτέλεσμα στην μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας.

Εκ των πραγμάτων από εδώ και πέρα οδηγούμαστε σε συμμαχίες, όπως υπήρχαν άλλωστε ούτως ή άλλως, αλλά πλέον με άλλη λογική;

Προφανώς κανείς δεν θα μπορούσε να κυβερνήσει αυτοδύναμα και είναι κάτι που το γνωρίζαμε. Τώρα όμως, χρειάζονται τρία κόμματα. Υπάρχει βέβαια το θεωρητικό σενάριο του μεγάλου συνασπισμού, δηλαδή Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες, δεν νομίζω όμως να ενδιαφέρονται τα δύο κόμματα να συνεχίσουν το μοντέλο αυτό. Το θεωρητικό μοντέλο συνεργασίας μιας αριστερής κυβέρνησης, συνεργασίας ανάμεσα σε Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινους και το κόμμα της Αριστεράς δεν μπορεί να υλοποιηθεί, γιατί το κόμμα της αριστεράς παρουσιάστηκε πολύ αδύναμο σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση και έχει κερδίσει μόνο 39 βουλευτές. Άρα, τα πιο πιθανά σενάρια είναι ότι είτε οι Σοσιαλδημοκράτες είτε οι Χριστιανοδημοκράτες θα πρέπει να συμμαχήσουν με τους Πράσινους και με τους Φιλελεύθερους. Πρέπει να βρουν κοινό έδαφος, ώστε να προκύψει επαρκής κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αυτό, δεν θα είναι πολύ εύκολο.

Ήθελε τελικά πολιτική αλλαγή η Γερμανία, με τον γερμανικό λαό πλέον να περιμένει πλέον κάτι άλλο;

Νομίζω ότι η μεγάλη επιτυχία του Όλαφ Σόλτς, του υποψηφίου των Σοσιαλδημοκρατών, ο οποίος τώρα θα προσπαθήσει να σχηματίσει κυβέρνηση, είναι η εξής… Ότι κατάφερε να πείσει τον κόσμο ότι εκπροσωπεί και ότι συμβολίζει και τη συνέχεια, αλλά και την αλλαγή. Οι Γερμανοί ήθελαν την αλλαγή, αλλά όχι μια τόσο ριζοσπαστική αλλαγή που να ανατρέψει όλα τα δεδομένα. Την τελευταία στιγμή, ίσως αυτό συγκράτησε κάποιους από το να δώσουν την ψήφο τους στο κόμμα των Πρασίνων. Το κόμμα των Πρασίνων στους νέους ψηφοφόρους πήγε πολύ καλά και προσέλκυσε πάρα πολλούς. Όμως η αποφασιστική ομάδα ψηφοφόρων δεν είναι οι νέοι ψηφοφόροι. Για δημογραφικούς λόγους η μεγαλύτερη ομάδα ψηφοφόρων είναι οι άνω των 60, ακούγεται απίστευτο αλλά είναι αληθινό, αντιπροσωπεύοντας το 38% του συνόλου των ψηφοφόρων .

Η εκλογή Όλαφ Σόλτς σε σχέση με την Ελλάδα αλλά και την υπόλοιπη Ευρώπη, τι σημαίνει;

Καταρχάς, να δούμε αν όντως θα εκλεγεί ο Σόλτς, διότι ναι μεν είναι το πρώτο κόμμα οι Σοσιαλδημοκράτες, αλλά δεν θεωρείται ταμπού στη Γερμανία να σχηματίσει κυβέρνηση και το δεύτερο κόμμα, εφόσον εκεί βρεθούν οι απαραίτητες έδρες, και εκεί «ποντάρει» ο υποψήφιος των Χριστιανοδημοκρατών, Άρμιν Λάσετ. Εφόσον τον πρώτο λόγο τελικά τον έχουν οι Σοσιαλδημοκράτες μένει να δούμε ποιος θα αναλάβει κεντρικά υπουργεία, όπως το Υπουργείο Εξωτερικών και κυρίως το Υπουργείο Οικονομικών. Φαίνεται ότι οι Φιλελεύθεροι μια βασική αξίωση που θα προβάλλουν για να συμμετάσχουν στην όποια κυβέρνηση συνασπισμού, είναι να πάρουν το Υπουργείο Οικονομικών. Ήδη στον προεκλογικό αγώνα ακούσαμε κάποιες επικρίσεις για υπερβολικό χρέος ή για νέο δανεισμό, ακούσαμε τους Φιλελεύθερους να λένε ότι πρέπει να μειώσουμε τις κρατικές δαπάνες, ότι πρέπει να δούμε και σε ευρωπαϊκό επίπεδο το θέμα του χρέους που έχει ξεφύγει κ.τ.λ., κατηγορούν δηλαδή τον Όλαφ Σόλτς, ότι ως Υπουργός Οικονομικών και Αντικαγκελάριος έχει χαλαρώσει υπερβολικά τη λογική της δημοσιονομικής πειθαρχίας που ακολουθούσε η Γερμανία τα προηγούμενα χρόνια, αν και φυσικά την έχει χαλαρώσει για συγκεκριμένους λόγους. Το έκανε για να βγει το ταμείο ανάκαμψης στην Ευρώπη, για να αντιμετωπίσουμε τις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας κ.τ.λ., και σε αυτό οι Φιλελεύθεροι φιλοδοξούν να βάλουν ένα φρένο .

Για τους Έλληνες της Γερμανίας, οι οποίοι είναι πάρα πολλοί και χωρίς να γνωρίζουμε αν είχε προηγηθεί οποιαδήποτε έρευνα η οποία να είχε δείξει κάποια δεδομένα ψηφοφορίας, η συγκεκριμένη κυβερνητική αλλαγή τι σηματοδοτεί;

Δεν έχουμε εμπεριστατωμένες έρευνες και για άλλες εθνικές ομάδες ή μειονότητες, όπως για παράδειγμα έχει βγει για τους ψηφοφόρους τουρκικής καταγωγής που παλαιότερα λέγαμε ότι «κλείνουν» περισσότερο προς το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα ή διαπιστώνουμε για τους ψηφοφόρους πολωνικής καταγωγής ότι ψηφίζουν πιο συντηρητικά. Έχω την αίσθηση ότι οι ψηφοφόροι ελληνικής καταγωγής είναι μοιρασμένοι, και όσοι βέβαια διαθέτουν γερμανικό διαβατήριο, γιατί διαφορετικά δεν μπορούν και να ψηφίσουν.

Υπήρχε η συμμετοχή αρκετών ομογενών στην εκλογική διαδικασία και οι οποίοι ήταν υποψήφιοι είτε στο κόμμα του Όλαφ Σόλτς, είτε στα υπόλοιπα κόμματα;

Όχι, δεν έχουμε γνωστές υποψηφιότητες. Ένας Βουλευτής ελληνικής καταγωγής υπήρχε στην προηγούμενη Βουλή, ο κ. Αγγελίδης, με το κόμμα των Φιλελευθέρων. Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε μεμονωμένα στοιχεία για όλους τους Βουλευτές, οπότε δεν μπορώ να σας απαντήσω αν έχει επανεκλεγεί. Στα υπόλοιπα κόμματα δεν είχαμε κάποια ελληνική υποψηφιότητα σε εκλόγιμη θέση.