Στη ψυχαναγκαστική υπερφαγία, αλλά και στις διεξόδους που προσφέρονται μέσα από την κοινότητα των Ανώνυμων Υπερφάγων, αναφέρθηκε η Μαρία, εκπρόσωπος των Α.Υ. του Βόλου, με αφορμή το 17ο Πανελλήνιο Συνέδριο των Ανώνυμων Υπερφάγων που ξεκίνησε χθες και θα ολοκληρωθεί αύριο στο ξενοδοχείο Valis στην Αγριά.
Μιλώντας στο ΡΑΔΙΟ ΕΝΑ 102,5 και στον Ηλία Κουτσερή, η Μαρία (για λόγους που αφορούν στα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα δεν αναφέρεται το επίθετο και η επαγγελματική της ιδιότητα), εξήγησε τι εννοούμε όταν λέμε ότι κάποιος είναι ψυχαναγκαστικός υπερφάγος, αυτός που ουσιαστικά, το αναγνωρίζει μόνος του. Όπως δήλωσε «Κανείς δεν μπορεί να του κάνει γνωμάτευση, το αναγνωρίζει όταν καταλαβαίνει ότι κάτι με τη διατροφή του, δεν πάει καλά.».
«Ζούσα για να τρώω»
Η ίδια μετέφερε δικές της εμπειρίες επισημαίνοντας ότι «Το κατάλαβα όταν συνειδητοποίησα ότι ζούσα … για να τρώω. Από ένα σημείο και μετά, ξυπνούσα το πρωί σκεφτόμουνα τι θα φάω, πήγαινα στη δουλειά σκεφτόμουνα τι θα φάω και έτρωγα συνέχεια… Έτρωγα συχνά, ακόμη και μέσα στο αυτοκίνητο και αυτό δημιουργούσε προβλήματα και στην οικογένεια, γιατί όταν ένας άνθρωπος ασχολείται με μανία κατά κάποιο τρόπο με το φαγητό, είναι ένας εθισμός ειδικά το θέμα της ζάχαρης, στο οποίο έχω προσωπικά, πάρα πολύ μεγάλη αδυναμία».
Μάλιστα, ανέφερε ότι το άτομο αυτό, αναπτύσσει συμπεριφορά εκνευρισμού όταν στερείται, δεν θέλει να έχει κοινωνική συμπεριφορά, φέροντας το δικό της παράδειγμα, καθώς η ίδια δεν ήθελε να βγαίνει έξω, προσθέτοντας ότι όταν επισκέφτηκε την κοινότητα συμπλήρωσε ένα έντυπο με 15 ερωτήσεις οι οποίες περιγράφουν η καθεμία κάποιες από αυτές τις συμπεριφορές. Η Μαρία είχε τις 13 από αυτές όπως «μπορεί να είναι πολύ απλές, τρώω χωρίς να πεινάω, μέχρι το ότι τρώω κατευθείαν, μέσα από την κατάψυξη ή μέσα από τα σκουπίδια! Δηλαδή υπάρχουν μέλη που βγάζουν κομμάτια από τα σκουπίδια που τα πέταξαν εκεί για να μην τα φάνε και τελικά να τα τρώνε»!
Σχολιάζοντας το γεγονός ότι, κάποιος μπορεί να ισχυριστεί πως βρίσκει … παρηγοριά στο φαγητό, η Μαρία τόνισε τη συχνότητα που έτρωγε, φέρνοντας ως παράδειγμα και το αλκοόλ που κάποιος μπορεί να πίνει ένα ποτήρι κρασί αλλά η συχνότητα μετράει.
Υποστήριξη
Η ίδια εξομολογήθηκε ότι ακόμη και τώρα που είναι στο πρόγραμμα 4 χρόνια, το φαγητό «παίζει» στο βάθος του μυαλού της, ωστόσο όπως εξήγησε «με τα εργαλεία πλέον και με το πρόγραμμα, δεν καταφεύγω πια στο φαγητό, καταφεύγω σε άλλες πρακτικές που μου λέει το πρόγραμμα».Όσον αφορά σε ψυχολογική ή ιατρική υποστήριξη,διευκρίνισε ότι «οι Α.Υ. δεν προσφέρουν προγράμματα διατροφής, δεν έχουν ούτε ψυχολογική υποστήριξη, ούτε διατροφολογική. Λέω τι μου συνέβη στην ομάδα και με αυτό τον τρόπο και τα άλλα μέλη αισθάνονται ότι δεν είναι μόνα τους. Σε εμάς η προσέγγιση είναι υποστηρικτική, αλλά εννοείται πως ο καθένας από εμάς, μπορεί να έχει υποστήριξη επιστημονική, από διατροφολόγο, από ψυχολόγο κ.α.».
«Ο κόσμος μοιράζεται»
Κλείνοντας, σημείωσε ότι, πλέον ο κόσμος ξανοίγεται, μοιράζεται, γιατί όπως το ερμήνευσε η ίδια «βλέπουν δύο πράγματα. Πρώτα από όλα ότι το πρόβλημα το δικό τους, το έχουν και άλλοι. Δεν θα του πει «καλά, δεν μπορείς να το κλείσεις στο στόμα σου; Κάτι που ακούγεται και πολύ τακτικά από κάποιον που δεν ξέρει τι σημαίνει ψυχαναγκαστικό φαγητό». Επίσης μέσα στις ομάδες γίνονται δεκτοί όλοι ανεξαιρέτως. Είναι ομάδα η οποία εστιάζει μόνο στο πρόβλημα με το φαγητό».
Το συνέδριο έχει τίτλο «Βάλε το χέρι μου στο δικό σου για μια νέα αρχή», με την Μαρία να εξηγεί ότι ο τίτλος «έχει την έννοια του μαζί, η δύναμη του μαζί. Χρειάζομαι την υποστήριξη της ομάδας για την εμπειρία, τη δύναμη και την ελπίδα να αισθανθώ ότι δεν παλεύω μόνη μου απέναντι σε αυτή την αρρώστια, την ψυχαναγκαστική». Κάλεσε όποιον επιθυμεί να επισκεφτεί το συνέδριο το οποίο είναι ανοιχτό σε όλους.
Για κάποιον που δυσκολεύεται με το φαγητό, το πρώτο βήμα για να αλλάξει είναι απλά η ανακάλυψη ότι δεν είναι μόνος και ότι υπάρχει ελπίδα για μια καλύτερη ζωή. Πληροφορίες, Ανώνυμοι Υπερφάγοι Ελλάδος – Εθνικό Συμβούλιο Υπηρεσίας – anonymoi-yperfagoi.org.gr .
Απόδοση ραδιοφωνικής συνέντευξης: Αναστασία Φύσσα
