Αναγκαιότητα συνεργειών βιομηχανίας και ακαδημαϊκής κοινότητας

Γράφει ο Ευθύμιος Ζιγγιρίδης BEng MSc AMIEE MILT*

“Η «μάθηση για να γνωρίζουμε» και «η μάθηση για να κάνουμε» είναι σε μεγάλο βαθμό διαχωρίσιμες, αλλά η «μάθηση για να κάνουμε» συνδέεται στενότερα με το ζήτημα της επαγγελματικής κατάρτισης. Η λειτουργία της μάθησης δεν περιορίζεται στην εργασία, αλλά πρέπει να ανταποκρίνεται στον ευρύτερο στόχο της επίσημης ή άτυπης συμμετοχής στην ανάπτυξη. Είναι συχνά τόσο θέμα κοινωνικών όσο και επαγγελματικών δεξιοτήτων” Αυτά είναι τα λόγια του Jacques Delor .
Είναι γενικώς παραδεκτό ότι δεν υπάρχει ενιαία μέθοδος ενός αποτελεσματικού εκπαιδευτικού συστήματος . Ένα κράτος είναι παραγωγικό εφόσον διαθέτει ευέλικτες εκπαιδευτικές προσεγγίσεις . Αυτή η ευελιξία είναι σημαντική για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της αβεβαιότητας και για τη συμμετοχή στη δημιουργία ενός επιτυχημένου μέλλοντος για το κράτος. Το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα, τουλάχιστον στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν έχει δημιουργήσει δυνατούς δεσμούς αλληλοϋποστήριξης και επικοινωνίας με την Ελληνική Βιομηχανία. Αυτό έχει ως συνέπεια την αύξηση αποφοίτων ανέργων αφού τα πανεπιστήμια και τα πολυτεχνεία παράγουν αποφοίτους με ειδικότητες τις οποίες δεν χρειάζεται η Ελληνική Αγορά. Οι δεσμοί με τηn αγορά εργασίας πρέπει να αποτελούν μέρος της αποτελεσματικής παιδαγωγικής διδασκαλίας. Τα προγράμματα σπουδών των ιδρυμάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης θα πρέπει να αλλάζουν συχνά και να προσαρμόζονται ανάλογα με τις ανάγκες της Αγοράς προκειμένου να ακολουθούν τις ραγδαίες τεχνολογικές και άλλες εξελίξεις της Αγοράς.
Η σύνδεση Ακαδημίας – Βιομηχανίας θα μπορούσε να οριστεί ως διαδραστική και συνεργατική ρύθμιση μεταξύ ακαδημαϊκών ιδρυμάτων και επιχειρηματικών εταιρειών για την επίτευξη ορισμένων αμοιβαία περιεκτικών στόχων. Μια παραγωγική σύνδεση μεταξύ της ακαδημαϊκής κοινότητας και της βιομηχανίας, στη σημερινή εποχή της οικονομίας της γνώσης, είναι μια κρίσιμη απαίτηση. Τα συνεχώς μεταβαλλόμενα παραδείγματα διαχείρισης, ως απάντηση στην αυξανόμενη πολυπλοκότητα του επιχειρηματικού περιβάλλοντος σήμερα θα πρέπει να αναγκάσουν τα ακαδημαϊκά ιδρύματα και την βιομηχανία να έρθουν πιο κοντά. Η σύνδεση του ακαδημαϊκού κλάδου σχετίζεται με τη μεταφορά γνώσης και τη μεταφορά εμπειρίας/τεχνολογίας. Οι διοικούντες οφείλουν να συνειδητοποιήσουν την αναγκαιότητα αυτής της σύνδεσης για την επίτευξη μιας αμοιβαία επωφελούς σχέσης. Yπάρχει ανάγκη αλλαγής στην προσέγγιση τόσο του πανεπιστημίου όσο και της βιομηχανίας. Για την προώθηση της αλληλεπίδρασης Πανεπιστημίου-Βιομηχανίας, μπορούν να αναληφθούν τα ακόλουθα βήματα:
• Διοργάνωση ημερίδων, συνεδρίων και συμποσίων με κοινή συμμετοχή
• Η συμμετοχή εμπειρογνωμόνων από τη βιομηχανία στην ανάπτυξη προγραμμάτων σπουδών.
• Επαγγελματική συμβουλευτική από τη σχολή σε βιομηχανίες.
• Επισκέψεις στελεχών της βιομηχανίας στο πανεπιστήμιο και διαλέξεις σχετικά με τις βιομηχανικές πρακτικές, τις τάσεις και τις εμπειρίες.
• Κοινά ερευνητικά προγράμματα
• Πρακτική κατάρτιση των φοιτητών στις βιομηχανίες.
• Yποτροφίες που έχουν συσταθεί από βιομηχανίες για φοιτητές.
Ο ακαδημαϊκός κόσμος είναι δημιουργικός και η βιομηχανία έχει το καθήκον να εμπορευματοποιεί ιδέες. Η συνεργασία ακαδημαϊκού-βιομηχανικού τομέα μπορεί να αποβεί χρήσιμη και για τις δυο πλευρές. Οι φοιτητές και τα πανεπιστήμια θα μπορούσαν να επωφεληθούν με διάφορους τρόπους.
• Διαλέξεις επισκεπτών από εκπροσώπους της βιομηχανίας.
• Προτάσεις στο πρόγραμμα σπουδών και το σχεδιασμό του περιεχομένου.
• Προγράμματα ανάπτυξης εκτελεστικής εκπαίδευσης και διαχείρισης.
• Κοινά σεμινάρια από τον ακαδημαϊκό χώρο και τη βιομηχανία τόσο για στελέχη όσο και για φοιτητές.
• Η ένταξη των εμπειρογνωμόνων της βιομηχανίας στα διοικητικά συμβούλια και σε άλλα συμβούλια μελετών.
• Βιομηχανία που παρέχει οικονομική υποστήριξη και υποστήριξη υποδομών στις Σχολές Επιχειρήσεων για την ανάπτυξή τους.
• Χρηματοδότηση για ακαδημαϊκή και εφαρμοσμένη ερευνητική ευκαιρία για έρευνα & συμβουλευτική
• Τακτικές βιομηχανικές επισκέψεις και τοποθετήσεις
Η βιομηχανία θα επωφεληθεί από αυτή τη συνεργασία με τους παρακάτω τρόπους:
• Τα πανεπιστήμια μπορούν να εκπαιδεύσουν τους υπαλλήλους που βρίσκονται σε αρχικό εργασιακό στάδιο αλλά και σε όλη την εργασιακή τους πορεία.
• Τα πανεπιστήμια συμβάλλουν στη μείωση του κόστους του χρόνου, της κατάρτισης και της ενέργειας
• Τα πανεπιστήμια μπορούν να ενσωματώσουν το πρόγραμμα σπουδών που δίνεται από τη βιομηχανία ανάλογα με τις ανάγκες της.
• Τα πανεπιστήμια για την παροχή ειδικών θέσεων εργασίας-κατάλληλα εκπαιδευμένο και αυτο κίνητρα των εργαζομένων
• Αριστα εκπαιδευμένοι πολίτες αποφοιτούν από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα με αποτέλεσμα την μείωση των ποιοτικών κοστών της βιομηχανίας και κατ επέκταση των μη αναγκαίων λειτουργικών εξόδων.
• Συμβουλευτικές υπηρεσίες προς τις επιχειρήσεις όλων των κλάδων σε θέματα διοίκησης και συναφών θεμάτων από τον ακαδημαϊκό χώρο
Τέλος η σημερινή κυβέρνηση μαζί με όλες τις άλλες μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να στηρίξει αλλαγές στην εκπαιδευτική διεργασία και κυρίως να συμβάλλει στην σύνδεση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας. Εξάλλου τα οφέλη για το κράτος θα είναι πολλαπλά, μεταξύ άλλων μείωση της ανεργίας,, αύξηση της βιομηχανικής παραγωγικότητας & της αποδοτικότητας, και καλύτερες οικονομικές συνθήκες.
Όλα αυτά επιβάλλουν μόνο την πεποίθηση ότι μια συλλογική προσπάθεια εκ μέρους της βιομηχανίας, του ακαδημαϊκού κόσμου και της κυβέρνησης είναι αναπόφευκτη, εάν η χώρα μας πρόκειται να κερδίσει έδαφος στο παγκόσμιο εργατικό δυναμικό της γνώσης.
Σύμβουλος Στρατηγικών Επενδύσεων