Τι δεν λειτούργησε πάλι και υπάρχει τόσος πόνος;

Η Κωνσταντίνα ήταν μια θαρραλέα κοπέλα. Βρήκε τη δύναμη κι έφτασε μέχρι τα σκαλιά των αρμόδιων αρχών για να προστατεύσει τον εαυτό της, το παιδί της, την οικογένειά της. Ο αδελφός της, Γιώργος, φύλακας άγγελος της μέχρι το τέλος, δίπλα της για να την προστατεύσει. Δυο γονείς έχασαν τα παιδιά τους. Ένα μωρό έμεινε ορφανό. Όλοι τους μίλησαν, κατήγγειλαν, έκαναν ασφαλιστικά μέτρα, όπως μας προτρέπουν να κάνουμε όταν δεχόμαστε βία, απειλές, εκφοβισμό. Το αποτέλεσμα ποιο ήταν τελικά; Πως προστατεύτηκε αυτή η οικογένεια; Ποιος έχει την ευθύνη; Τι δεν λειτούργησε πάλι και υπάρχει τόσος πόνος; Στα πόσα σπίτια που θα κλείσουν από παρόμοια περιστατικά θα ευαισθητοποιηθούν οι αρμόδιοι;

Αυτές οι σκέψεις τριγυρίζουν συνεχώς στο μυαλό μου. Τι στο καλό θα μπορούσε να είχε γίνει ώστε να αποφευχθεί αυτή η τραγωδία; Ποιοι είναι εκείνοι που θα μπορούσαν να είχαν σταματήσει το χέρι του δολοφόνου από το να μαχαιρώσει τα δυο αδέλφια; Ακούω τον συνήγορο του δράστη να λέει και να ξαναλέει ότι ο 31χρονος κυκλοφορούσε καιρό τώρα με ένα μαχαίρι. Δηλαδή; Από θαύμα ίσως ζει κάποιος άλλος που μπορεί να βρισκόταν στο διάβα του και να τον μαχαίρωνε αν ένιωθε ότι απειλούνταν; Απ’ ότι διαβάζω κι εγώ, ο άνθρωπος είχε διαπιστωμένο πρόβλημα. Δεν έπαιρνε τα χάπια του. Είχε μανία καταδίωξης κι ένα μένος ειδικά προς την γυναίκα του και την οικογένειά της.

Για να φτάσουμε σήμερα ένα σπίτι να έχει κλείσει, μια οικογένεια να θρηνεί τα παιδιά της, ένα μωρό να ψάχνει τη μάνα του κι εμείς όλοι αποσβολωμένοι να απορούμε τι πήγε τόσο στραβά και δεν μπόρεσε να αποφευχθεί αυτό το φονικό. Δεν θέλω να πιστεύω ότι σε λίγες μέρες το θέμα θα ξεχαστεί. Δεν θέλω να πιστεύω ότι η υπόθεση αυτή θα «κουκουλωθεί». Δεν θέλω να ακούσω τον έναν να ρίχνει τις ευθύνες στον άλλον. Θέλω κάποιος να βγάλει άκρη στο ζήτημα. Να μας πει τι έφταιξε κι ενώ όλοι ήξεραν και κατήγγειλαν, φτάσαμε στο χαμό δυο νέων παιδιών, δυο αδελφών. Νομίζω ότι το οφείλουμε όλοι στον Γιώργο και την Κωνσταντίνα, να απαντηθούν όλα αυτά τα ερωτήματα που έχω εγώ και μια ολόκληρη κοινωνία για την τραγωδία αυτή.

Ελπίζω να πάρουμε απαντήσεις. Στη μνήμη αυτών των παιδιών που έφυγαν τόσο άδικα. Κι ας ευχηθούμε όλοι, οι χαροκαμένοι αυτοί άνθρωποι να βρουν την δύναμη και το κουράγιο μέσα στον πόνο τους να συνεχίσουν τη ζωή τους, για να μπορέσουν να σταθούν δίπλα σε αυτό το μωρό, που από το ξεκίνημα της ζωής του η μοίρα του έδειξε το άσχημο πρόσωπό της. Εμείς θα είμαστε στο πλευρό τους.