Αυτό ήθελαν από πάντα

«Άντε και μ’ ένα καλό παιδί» εύχονταν μια κυρία σε μια κοπέλα. Και ήχησε στα αυτιά μου τόσο αστεία αυτή η φράση. Χρόνια τώρα, βέβαια την ακούμε. Τι σημαίνει ακριβώς όμως «να βρεις ένα καλό παιδί»; Ποια είναι αυτά τα «καλά παιδιά»; Που τα βρίσκει κανείς; Πως τα ξεχωρίζεις; Καλό παιδί σημαίνει να είναι κάποιος μορφωμένος; Να έχει μια καλή δουλειά; Να προέρχεται από «καλή» οικογένεια; Να κατάγεται από «τζάκι»; Πολύ θα ήθελα κάποιος να μου απαντήσει, αν και ξέρω ότι οι απόψεις σίγουρα θα ποικίλουν. Στο μυαλό μου έβαλα μια εικόνα. Σκέφτηκα ένα Κυριακάτικο μεσημέρι σε ένα σπίτι.

Με την οικογένεια να έχει μαζευτεί για το καθιερωμένο μεσημεριανό τραπέζι. Οι συνδαιτυμόνες άψογα ντυμένοι, παιδιά φροντισμένα, που δεν γκρινιάζουν, άπαντες σκυμμένοι πάνω στο φαγητό τους, μετά στο σαλόνι να πιουν τον καφέ τους, ανταλλάσσοντας νέα της ημέρας, απόψεις και εμπειρίες. Τα χρόνια περνούν κι αυτοί συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο. Μόνο οι ηλικίες αλλάζουν, τα παιδιά μεγαλώνουν, οι δουλειές βρίσκονται σε ικανοποιητικό επίπεδο, με τα χρήματα δεν ζορίζονται. Κι όμως, δεν υπάρχει κάτι το χαρούμενο. Δεν διακρίνω κάποια ευτυχία. Κάτι λείπει. Και αυτό το κατάλαβα, όταν βρέθηκα ανάμεσα σε οικογένειες που αποτελούνταν από άτομα που πραγματικά ένιωθες ότι περνούσαν καλά. Που έμπαινες στο σπίτι τους και καταλάβαινες ότι εκεί πέρα, εκτός από τους ενοίκους, κατοικούσε και αγάπη, σεβασμός, αλληλουποστήριξη. Και ξέρεις πως το κατάφεραν αυτό; Πολύ εύκολα.

Όταν ήρθε η στιγμή να αποφασίσουν για να κάνουν οικογένεια, δεν πήραν το μέτρο για να αρχίζουν να μετράνε ποιο είναι το πιο καλό παιδί, αν έχει λεφτά, αν έχει καλή δουλειά. Όχι, δεν ήταν στα κριτήρια τους αυτό. Έψαχναν να βρουν έναν άνθρωπο που θα μοιραστούν μαζί τους την υπόλοιπη ζωή τους, που θα τους εμπνέει για να δημιουργήσουν οικογένεια, που θα ένιωθαν πως αυτός είναι, κι ας μην έχει τεράστιο σπίτι, γρήγορο αυτοκίνητο ή μεγάλες καταθέσεις στον τραπεζικό του λογαριασμό. Μπορεί κι εκείνοι να είχαν πίεση από την οικογένεια τους για να βρουν κάποιον που θα μπορεί να τους εξασφαλίσει το μέλλον τους, οικονομικά. Όμως εκείνοι βαθιά μέσα τους ήξεραν πως για να γίνουν ευτυχισμένοι δεν χρειάζονταν τίποτα παραπάνω από το να βρουν εκείνο τον άνθρωπο που θα θέλει το ίδιο ακριβώς με εκείνους. Μια οικογένεια που θα έχει ως βάση της την αγάπη, γεμάτη από συναισθήματα και συνεχή προσπάθεια. Και χαίρομαι για αυτούς τους ανθρώπους , που είχαν το θάρρος της γνώμης τους, που δεν αρκέστηκαν στο να βρουν ένα «καλό παιδί», αλλά μια σχέση που θα τους οδηγούσε σε αυτό που ήθελαν. Την ευτυχία.