Ευγενική κι ανθρώπινη πράξη

Παλιά συνηθίζονταν περισσότερο. Θυμάμαι πως υπήρχαν φορές, που βγαίναμε έξω με φίλους και μαλώναμε για το ποιος θα πληρώσει. Όχι για να «δειχτεί» κάποιος από εμάς, αλλά έτσι το νιώθαμε. Νομίζω ότι ακόμη εξακολουθεί να υπάρχει στο αίμα μας αυτή η φιλοσοφία, η νοοτροπία. Είναι στο DNA μας βρε αδελφέ να θέλουμε να κεράσουμε. Θα μου πεις δύσκολες εποχές, όχι μόνο οικονομικές, αλλά εύκολα πλέον μπορεί να παρεξηγηθεί κάποιος αν θελήσει να κάνει μια τέτοια κίνηση. Πρόσφατα διάβασα μια ατάκα που είχε πει ο Ξυλούρης και έλεγε πως ο άνθρωπος δεν χρειάζεται και πάρα πολλά στη ζωή του για να είναι ευτυχισμένος.

Αρκεί να έχει δίπλα του φίλους, που να νιώθει την αγάπης τους και χρήματα για να τους κερνάει. Ουσιαστικό, δεν νομίζεις, αγαπημένε μου αναγνώστη; Η αλήθεια είναι ότι το θέμα «κέρασμα» έχει περάσει από διάφορες διακυμάνσεις. Παλιότερα έδινε κι έπαιρνε. Στο σήμερα, τέτοιες κινήσεις έχουν ελαττωθεί σημαντικά. Λίγο η οικονομική κρίση, λίγο του ότι έχουμε κλειστεί στα σπίτια μας και δεν βγαίνουμε τόσο πολύ, όσο στο παρελθόν, λίγο του ότι έχουμε όλοι μας απομακρυνθεί, όλα έχουν οδηγήσει πλέον στον συμπέρασμα, πως όταν έρχεται η ώρα κάποιος να μας βγάλει έξω να μας κεράσει ένα καφέ, να θεωρούμε ότι κάτι εποφθαλμιά από εμάς, κάποιο συμφέρον θέλει να εξυπηρετήσει.

Αν με ρωτάς, δεν το βλέπω έτσι. Μπορεί όντως να ισχύει. Μπορεί όντως κάποια άτομα να θέλουν να κάνουν κατ’ αυτό τον τρόπο δημόσιες σχέσεις, αλλά σε όλες τις περιπτώσεις δεν βλέπω τίποτα άλλο από το γεγονός της μιας πλευράς να θέλει να ευχαριστήσει την άλλη. Είναι ανθρώπινο, κι αν με ρωτάς, ευγενικό, κάποιος ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, φιλίας, αγάπης, στήριξης να θέλει να σου το ανταποδώσει με κάποιο τρόπο. Αν είναι ένα τραπέζι στο σπίτι, ένα τσίπουρο ή το οτιδήποτε θα θελήσει εκείνος, λίγο με απασχολεί. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι σε μια εποχή που ο καθένας κοιτάει την πάρτη του, το ότι υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι που εξακολουθούν να λένε «έλα κερνάω εγώ σήμερα», μόνο κακοπροαίρετα δεν μπορεί να σχολιαστεί. Πρόκειται για μια πράξη καλοσύνης και γενναιοδωρίας. Κι επειδή η καλοσύνη και η γενναιοδωρία τείνουν να εκλείψουν, ας προσπαθούμε να εκτιμούμε κάθε τι καλό που προσπαθεί κάποιος να προσφέρει κι ας μην είμαστε συνεχώς καχύποπτοι. Γι αυτό την επόμενη φορά που ένας φίλος σου θα σου προτείνει να σε κεράσει, γιατί έτσι το νιώσει, απόλαυσε την παρέα του και ευχαριστήσου το. Όλα έχουν να κάνουν με τον χαρακτήρα του καθένα, με την προσωπικότητα του, με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τα πράγματα γύρω του. Κι ένα κέρασμα ποτέ δεν ζημίωσε κανέναν.