Πάμε μια βόλτα

Έχουμε την τύχη να ζούμε σε μια μαγική πόλη. Βουνό και θάλασσα. Πράσινο και γαλάζιο. Όπου και να πέσει το μάτι σου δεν θα δεις κάτι άσχημο. Πολλές φορές, μπαίνοντας στην πόλη, ερχόμενη από κάποιο άλλο μέρος, νιώθω τόσο ευτυχισμένη που επιστρέφω εδώ και δεν σου κρύβω ότι τις περισσότερες φορές η πρώτη φράση που μου έρχεται να πω, ειδικά όταν μπαίνω στην είσοδο του Βόλου είναι «α, ρε, στην ωραιότερη πόλη της Ελλάδας ζούμε, τι άλλο να ζητήσει κανείς;». Θα μου πεις, έχουμε πρόβλημα με την αέρια ρύπανση, οι χώροι πρασίνου δεν είναι όσοι θα έπρεπε, τα παιδιά δεν έχουν που να παίξουν, η κίνηση στους δρόμους ορισμένες μέρες είναι αφόρητη. Όλα αυτά είναι μια πραγματικότητα.

Ζούμε στην πιο όμορφη πόλη, ωστόσο αυτό από μόνο του δεν μπορεί να μεταμορφώσει τη ζωή μας σε ειδυλλιακή. Τα προβλήματα υπάρχουν, η καθημερινότητα για τους περισσότερους είναι αγχωτική. Κι άντε να είσαι μόνος σου, αν όμως έχεις οικογένεια, τι γίνεται; Δεν πάει λίγος καιρός που πήρα ένα φίλο μου τηλέφωνο. Που είσαι; του λέω, θεωρώντας ότι θα βρίσκεται στη δουλειά, θα είναι αγχωμένος με ραντεβού και θα έχει πελαγώσει. Ήταν ήρεμος και δεν γινόταν διαφορετικά, αφού είχε αποφασίσει μια καθημερινή μέρα, να αφήσει όλες τις δουλειές και τις υποχρεώσεις πίσω, να μην στείλει τα παιδιά του στο σχολείο, να πάρει και τη γυναίκα του και να πάνε μια βόλτα στο Πήλιο. Σου ακούγεται εξωπραγματικό ε; Δεν είναι όμως. Γιατί στο χέρι μας είναι το πώς θα αντιμετωπίσουμε την καθημερινότητα μας.

Η δουλειά του θα τον περίμενε κι αύριο. Αν πάρουν τα παιδιά μια απουσία, δεν έγινε και τίποτα. Το σπουδαίο είναι ότι εκείνη την στιγμή ένιωσε την ανάγκη να είναι με την οικογένεια του και το έπραξε. Δεν περίμενε την Κυριακή. Δεν έβαλε στόχο μέσα στο μήνα να βγούνε για φαγητό όλοι μαζί. Εκείνη την στιγμή που ένιωσε την ανάγκη να βρεθεί με τους δικούς του ανθρώπους, να πάνε μια βόλτα στην εξοχή, να ξεφύγουν από την καθημερινότητα, να κάνουν το δικό τους «σκασιαρχείο» από το άγχος και την πίεση, το έκανε. Αυτό που θέλω να σου πω, αγαπημένε μου αναγνώστη, είναι ότι μπορούμε να ζούμε σε έναν ευλογημένο τόπο, γεμάτο από ομορφιές, αλλά θα πρέπει να τις γευόμαστε. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αφήσουμε για λίγο πίσω τα χρονοδιαγράμματα, ένα ραντεβού, ένα μάθημα και να βρούμε τον τρόπο να αντιμετωπίσουμε τη ζωή με μια πιο θετική ματιά. Η ζωή είναι μια βόλτα, γιατί να την στερούμαστε;