Υπομονή παιδιά, κάποια στιγμή θα μάθουν

Ανεβαίνοντας να δω τους γονείς μου στο σπίτι, με περίμενε ένα τεχνολογικό…σοκ. Κι αυτό γιατί, αν έχεις το Θεό σου, η μητέρα μου είχε κρατήσει το πρώτο κινητό μου, από τα πρώτα που είχαν βγει πριν από είκοσι χρόνια. «Τρελάθηκα» μόλις το είδα. Πιο πολύ, γιατί, κάνοντας ένα γρήγορο flashback, αντιλήφθηκα τι άλματα έχει κάνει από τότε η τεχνολογία. Που από το κινητό που ήταν μόνο χρήσιμο να παίρνεις ένα τηλέφωνο, άντε και να παίζεις κανένα φιδάκι για να περάσει η ώρα, μέχρι σήμερα, που το κινητό μόνο πρωινό στο κρεβάτι δεν σου φέρνει. Ώρες – ώρες, με τρομάζει για το που θα φτάσει η τεχνολογία και τι έχει να γίνει στο μέλλον. Κι όταν μιλάω για μέλλον, αγαπημένε μου αναγνώστη, δεν εννοώ σε πενήντα ή εκατό χρόνια, σου μιλάω για τρία χρόνια από τώρα, που είμαι σίγουρη ότι θα δούμε τα πράγματα να αλλάζουν τεχνολογικά, με νέες καινοτομίες, που εύχομαι να είναι μόνο προς όφελος του ανθρώπου. Κι άντε, εμείς γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε συμβαδίζοντας με τις εξελίξεις.

Αναρωτιέμαι, οι μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι, πως θα καταφέρουν να ακολουθήσουν; Βλέπω τους γονείς μου για παράδειγμα. Ο πατέρας μου, έστω και καθυστερημένα, προσπάθησε και μπήκε στο χώρο του ίντερνετ. Ξέρει να περιηγηθεί στο διαδίκτυο, να δει ένα βίντεο, να ψάξει κάτι που τον ενδιαφέρει. Η μητέρα μου από την άλλη, ούτε κινητό δεν έχει. Ξέρει τι είναι το Facebook, αλλά με το διαδίκτυο και τις νέες τεχνολογίες την χωρίζουν έτη. Κι άντε την μητέρα μου, δεν την ενδιαφέρει να ασχοληθεί. Ο πατέρας μου όμως διψάει να μάθει. Ψάχνεται, μας ρωτάει τι είναι το ένα και τι είναι το άλλο, δεν θέλει να είναι εκτός εξελίξεων. Κι ακόμη κι όταν με θυμώνει, όταν με ρωτάει για πράγματα που εγώ θεωρώ τόσο εύκολα, ενώ για εκείνον μπορεί να είναι σαν να του μιλάω για το πώς μπορεί να κάνει εγχείρηση καρδιάς, αλήθεια χαίρομαι που θέλει να μαθαίνει. Την συζήτηση αυτή είχα με έναν γνωστό μου, του οποίου η μητέρα στα 70, αποφάσισε να αποκτήσει ηλεκτρονικό υπολογιστή, για να μπαίνει, λέει, να μιλάει με τις φίλες της που είναι μακριά. Κάθε μέρα, μου λέει ο γνωστός μου, ότι την παίρνει τηλέφωνο και είναι όλο απορίες.

Τι είναι e-mail, τι κωδικό να βάλει, πώς να κατεβάσει μια εφαρμογή, τι κουμπί να πατήσει για να μιλήσει με την φίλη της , της έβγαλε αυτό το μήνυμα στην οθόνη τι πρέπει να κάνει, κι άλλες τέτοιες απορίες. Υπομονή παιδιά. Μην τσατίζεστε. Αργά ή γρήγορα θα καταλάβουν. Θα μου πεις είναι σαν να προσπαθείς να μάθεις τη γιαγιά σου να κάνει ηλεκτρικό πατίνι. Μπορεί να φαντάζει δύσκολο, αλλά δεν είναι ακατόρθωτο. Υπομονή λοιπόν και ας τους βοηθήσουμε. Τόσα έχουν κάνει κι εκείνοι για μας. Ήρθε η ώρα να το ανταποδώσουμε με κάποιο τρόπο, έστω κι αν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να τους κάνουμε λογαριασμό και στο Instagram.