«Το φοινικοειδές Yucca Gloriosa προσέδιδε μια γλυκιά τροπική θύμηση σε έναν αστικό δρόμο γεμάτο πολύφερνες Μεσογειακές νεραντζιές. Περπάτησα δίπλα στα κομμάτια εκείνης και των γεμάτων φρούτα νεραντζιών που τα συνέθλιβαν τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Κοντοστάθηκα και της έκανα μια δέηση. Να πάει στον παράδεισο των φυτών μακριά από μαχαίρια και δρεπάνια. Ο κύριος στο παράθυρο όταν με είδε να βγάζω φωτογραφία μου είπε επιδεικτικά Εγώ τους είπα να το κόψουν. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Με αυτή τη συνομοταξία ανθρώπων αναπνέω τον ίδιο μολυσμένο αέρα. Στην πόλη με το λιγότερο αστικό πράσινο της χώρας, που γίνεται λιγότερο κάθε μέρα. Αυτή λοιπόν είναι η συνομοταξία που ψηφίζει την αυτοδιοίκηση που της αξίζει. Μπήκα στο Google Earth και είδα μια κατάφυτη πόλη πριν 8 χρόνια. Θυμάμαι ακόμα που όταν ερχόμουν εδώ, παιδί ακόμα, για διακοπές, πόσο μεθυστικά μύριζαν οι γαζίες της οδού Γαζή. Τελείωσαν όλα πια. Το περιβάλλον γίνεται όλο και πιο εχθρικό για τους εναπομείναντες που εξακολουθούν να νιώθουν. Που τα παιδιά τους κολλάνε αφισάκια στα δέντρα που γράφουν Μην τα κόψετε, μαζί μεγαλώσαμε. Που το οξυγόνο δεν είναι δεδομένο αλλά κεκτημένο μετά από πολύ αγώνα και πόνο. Ecce Homo του Βόλου. Η δυστοπία είναι δικό σου έργο. Να τη χαίρεσαι» τονίζει η κ. Φαίη Τζανετουλάκου.
