Το γεγονός ότι υπάρχουν αξίες που αξίζει να ρισκάρει κάποιος για το συλλογικό καλό, όπως είχε σημασία το 1973, έτσι έχει και το 2023 με άλλους όρους και θα έχει και το 2223, επισήμανε ο Σταύρος Λυγερός, μέλος της συντονιστικής επιτροπής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, ο οποίος βρέθηκε στο Βόλο, προσκεκλημένος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας, στην επίσημη εκδήλωση για το Πολυτεχνείο, που έγινε στο Πολιτιστικό Κέντρο Ν. Ιωνίας.
Ο συγγραφέας του βιβλίου τόνισε ότι τα θυμάται όλα από εκείνες τις ημέρες στο Πολυτεχνείο. Όταν τα φέρνουν τα πράγματα και βρίσκεται στο κέντρο ενός ιστορικού γεγονότος, είναι λογικό να σε σφραγίζουν ανεξίτηλα και να θυμάσαι τα πάντα, τόνισε.
«Αξίζει τον κόπο και θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που συμμετείχε σε ένα τέτοιο γεγονός, παρότι υπήρχε ρίσκο και θεωρούσαμε τότε ότι θα αφήσουν τα κόκαλά μας στο Πολυτεχνείο, εκείνη η αναφορά είναι σαν τον Κολυμβήθρα του Σιλωάμ και μας κάνει να σκεφτόμαστε με έναν άλλο τρόπο, που έχει να κάνει με το συλλογικό και την κοινωνία», τόνισε ο κ. Λυγερός.
Ο ίδιος είπε ότι το Πολυτεχνείο έλυσε κάποια προβλήματα της εποχής του, δεν πρέπει να ζητάμε από τα παιδιά να κατανοήσουν πως ήταν η περίοδος της δικτατορίας. Αυτό που αξίζει να μείνουμε, είναι κάτι το οποίο έχει διαχρονικότητα, το γεγονός ότι κάποιοι νέοι, με ρίσκο, δεν ανέλαβαν την πρωτοβουλία να κάνουν πράγματα που αφορούσαν τον εαυτό τους, σε ιδιωτικό επίπεδο, αλλά σε συλλογικό και αυτό είναι που έχει ανάγκη η κοινωνία πάντα.
Όπως περιγράφει στο βιβλίο του «Η εξέγερση του Πολυτεχνείου. Μία ξεχασμένη κατάθεση» το φοιτητικό κίνημα είναι εκείνο που εξανάγκασε τον δικτάτορα Παπαδόπουλο να δρομολογήσει το πείραμα Μαρκεζίνη για να νομιμοποιήσει πολιτικά το καθεστώς του. Εάν εκείνος ο ελιγμός είχε επιτύχει, η Ελλάδα θα είχε εγκλωβιστεί σε έναν κηδεμονευόμενο κίβδηλο κοινοβουλευτισμό. Η εξέγερση του Νοέμβρη άνοιξε τον δρόμο για την πτώση της δικτατορίας, έστω κι αν τον ρόλο καταλύτη έπαιξε η τραγωδία της Κύπρου. Με αυτή την έννοια, το Πολυτεχνείο είναι ο ιδρυτικός “μύθος” της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας. Κάθε μεγάλο ιστορικό γεγονός, άλλωστε, προσλαμβάνει διαστάσεις “μύθου”. Χωρίς το Πολυτεχνείο, η Ελλάδα πιθανόν να είχε ακολουθήσει δρόμο παρόμοιο με αυτόν της Χιλής: Ο αιματοβαμμένος δικτάτορας Πινοσέτ ανέλαβε με πραξικόπημα το 1973 και παρέμεινε στην εξουσία (ως πρόεδρος και αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων) μέχρι το 1998! Δεν πήγε ποτέ φυλακή!
Μήνυμα μάθησης κριτική και αγώνα
Η υπεύθυνη της εκδήλωσης Βασιλική Μαντζώρου καθηγήτρια φιλόλογος τόνισε ότι το σχολείο συνηθίζει τις μέρες μνήμης να καλεί αυτόπτες μάρτυρες των γεγονότων, όσο αυτό είναι δυνατόν, που μεταφέρουν με τον δικό τους βιωματικό τρόπο, τον παλμό τον γεγονότων. Σε παλιότερη εκδήλωση είχε έρθει η κα Πέπη Ρηγοπούλου, που ήταν το κορίτσι της καγκελόπορτας του Πολυτεχνείου όταν την είχε ρίξει το τανκ, που μετέφερε με τον δικό της βιωματικό τρόπο, το πνεύμα της ημέρας.
Φέτος προσκλήθηκε ο κ. Σταύρος Λυγερός, μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής του Πολυτεχνείου, με την ευκαιρία της παρουσίασης του νέου του βιβλίου και τα παιδιά διάβασαν το βιβλίο και θα απευθύνουν στον συγγραφέα ερωτήσεις.
Το μήνυμα ου εκπέμπει η σημερινή ημέρα για τους μαθητές είναι ότι τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν, να κριτικάρουν, να αγωνίζονται και να συνεχίζουν τους αγώνες των παλιότερων, ανέφερε η εκπαιδευτικός.
Την εκδήλωση παρακολούθησε ο βουλευτής Μαγνησίας του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος.
