Η Mercosur δεν σχεδιάστηκε για τους αγρότες, αλλά για τις αυτοκινητοβιομηχανίες, τις πολυεθνικές ενέργειας και τα μεγάλα εμπορικά συμφέροντα. Ο πρωτογενής τομέας χρησιμοποιείται απλώς ως αναλώσιμος μοχλός διαπραγμάτευσης που θυσιάζεται για να κλείσουν οι μεγάλες μπίζνες.
Η συμφωνία ανοίγει διάπλατα τα σύνορα σε φθηνά αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, παραγόμενα με όρους που απαγορεύονται στους Έλληνες και Ευρωπαίους παραγωγούς.
Την ώρα που ο αγρότης εδώ υπόκειται σε αυστηρούς ελέγχους, πιστοποιήσεις, κόστος συμμόρφωσης και περιβαλλοντικούς κανόνες, οι εισαγωγές από τη Λατινική Αμερική μπαίνουν με χαλαρούς όρους και υποσημειώσεις. Με απλά λόγια νομιμοποιείται ο αθέμιτος ανταγωνισμός.
Βοδινό κρέας, πουλερικά, ζάχαρη, μέλι, ρύζι, προϊόντα ζωτικής σημασίας για τον πρωτογενή τομέα θα κατακλύσουν την αγορά σε εξευτελιστικές τιμές. Όχι επειδή είναι καλύτερα, αλλά επειδή παράγονται με χαμηλά εργασιακά, περιβαλλοντικά και υγειονομικά πρότυπα. Ο Έλληνας αγρότης δεν θα «προσαρμοστεί». Θα εξαφανιστεί.
Η ελληνική κυβέρνηση έχει τεράστια ευθύνη. Μια κατεξοχήν αγροτική χώρα, εν μέσω αγροτικών κινητοποιήσεων, επέλεξε να στηρίξει την συμφωνία χωρίς σχέδιο, χωρίς κόκκινες γραμμές, χωρίς μηχανισμούς προστασίας. Ούτε μία σοβαρή εγγύηση ότι δεν θα εισάγονται προϊόντα παραγόμενα με ορμόνες, απαγορευμένα φυτοφάρμακα ή μεταλλαγμένες πρώτες ύλες. Ούτε ένα αξιόπιστο σύστημα ελέγχου στα σύνορα.
Προϊόντα από τεράστιες εκτάσεις της Λατινικής Αμερικής, φορτωμένα με χημικά για να αντέχουν το ταξίδι, θα πωλούνται όλο τον χρόνο σε τιμές κάτω από το κόστος παραγωγής στην Ελλάδα. Ο Έλληνας παραγωγός θα βγει εκτός αγοράς και ο καταναλωτής δεν θα ξέρει τι πραγματικά βάζει στο πιάτο του.
Οι αγρότες δεν κινδυνολογούν. Βλέπουν καθαρά ότι αυτή η συμφωνία είναι το τελειωτικό χτύπημα στην ελληνική αγροτική παραγωγή.
Η Mercosur παρουσιάζεται ως «εμπορική ευκαιρία», αλλά θα πληρωθεί ως στρατηγικό λάθος και τον λογαριασμό δυστυχώς θα τον πληρώσουν η παραγωγή, η αυτάρκεια και η ύπαιθρος.
