Με έντονη την ανάμνηση της μεγάλης Μακρινιτσιώτισας, Αποστολίας Νάνου – Σκοτεινιώτη, συνεχίζονται, ως ελάχιστο αντίδωρο για το μεγάλο πνευματικό και κοινωνικό της έργο, οι εκδηλώσεις τιμής και μνήμης τούτον τον χρόνο όπου συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννησή της και 20 από την αναχώρησή της.
Τη φορά αυτή υλοποιούμε μια ιδέα του μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού και προέδρου της Μαγνήτων Κιβωτού, κ. Ιγνατίου η εκδήλωση να γίνει μαζί με το πανηγύρι της Αγίας Μαγδαληνής της γενέτειράς της, που τόσο μόχθησε για την αναστήλωση του Ιερού Ναού και τόσο ευλαβούνταν την Αγία.
Την Κυριακή 21 Ιουλίου 2024, ώρα 20.00, στην αυλή της Αγίας Μαγδαληνής, στην Κουκουράβα Μακρινίτσας, στη συνέχεια του Πανηγυρικού Εσπερινού, στο οποίο θα χοροστατήσει ο σεβασμιότατος, θα γίνει μεγάλη αναφορά στο ποιητικό έργο της Αποστολίας Νάνου – Σκοτεινιώτη.
Τη διοργάνωση της τιμητικής αυτής εκδήλωσης έχουν αναλάβει, η Ενορία του Ι.Ν. Αγίας Μαγδαληνής Κουκουράβας Μακρινίτσας, το Ινστιτούτο Προστασίας και Μελέτης Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής και Πολιτιστικής Κληρονομιάς Μακρινίτσας Πηλίου Α.Μ.Κ.Ε. «ΟΙ ΜΑΗΔΕΣ ΤΗΣ ΜΑΚΡΙΝΙΤΣΑΣ», η Ποιητική Σκηνή «Volos Poetry Slam» και ο φορέας πολιτισμού της Ι.Μ.Δ. «ΜΑΓΝΗΤΩΝ ΚΙΒΩΤΟΣ, για την διάσωση του πολιτιστικού αποθέματος».
Έτσι, όπως προαναφέρθηκε, μετά τον Πανηγυρικό Εσπερινό και τους χαιρετισμούς των εκπροσώπων των συνδιοργανωτών φορέων, για το ποιητικό έργο της Αποστολίας Νάνου – Σκοτεινιώτη θα ομιλήσουν και θα απαγγείλουν η δικηγόρος, λογοτέχνης και εμψυχώτρια της Ποιητικής Σκηνής «Volos Poetry Slam», Έλενα Ψαραλίδου, η συγγραφέας Ελένη Προγγίδη και εκπαιδευτικός Ελένη Καραβασίλη.
Τον συντονισμό της εκδήλωσης θα έχει η εκπαιδευτικός Χρύσα Σπένδα, ενώ θα πλαισιώσει μουσικά το γυναικείο μουσικό ντουέτο, που αποτελείται από τη Φρόσω Γαρδικλή και την Χριστίνα Κουλάκου. Η εκδήλωση θα ολοκληρωθεί με τον καταληκτικός λόγο του μητροπολίτη Δημητριάδος & Αλμυρού και προέδρου της Μαγνήτων Κιβωτού, κ. Ιγνατίου.
Ο πολυπράγμων συμπατριώτης της, αείμνηστος Μένιος Μουρτζόπουλος, σε μια κριτική του στην εφημερίδα «Η Θεσσαλία», για την πρωτοεμφανιζόμενη το 1955 ποιητική της συλλογή «Πηλιορείτικος Αυλός», χαρακτήρισε την Αποστολία, ποιήτρια «που τραγούδησε τον όμορφο τόπο μας σαν εγκάτοικος και σαν παιδί του».
Την ποιήτρια Αποστολία Νάνου – Σκοτεινιώτη πρέπει να την πλησιάσουμε με την καρδιά πρώτα απ’ όλα, γιατί η ποίησή της λειτουργεί άμεσα στην καρδιά, διαμορφώνοντας το ατομικό «στίγμα» της ποιήτριας και του έργου της.
Η Αποστολία γεννήθηκε στη Μακρινίτσα. Εκεί μεγάλωσε, εκεί έχουν τις πηγές τους οι εμπνεύσεις της. Ζούσε συνεχώς και δημιουργούσε σ΄ αυτόν τον χώρο, μέσα σε μια ατμόσφαιρα λυρικής και μουσικής υποβλητικότητας, μια ατμόσφαιρα που περνάει αυτούσια και στην ποίησή της. Από πολύ νωρίς αφοσιώνεται στην ποίηση. Ασχολείται παράλληλα και με την λαογραφία. Από τα πρώτα χρόνια που γράφει είναι συνεργάτιδα της εφημερίδας «Θεσσαλία» και των περιοδικών «Θεσσαλικό Ημερολόγιο» και Θεσσαλική Εστία».
Έχει εκδόσει εννέα (9) ποιητικές συλλογές.
Πηλιορείτικος Αυλός
Υμέναιος
Μέστωμα και παραγγελιές
Μετανάστευση
Σκόρπιοι ρυθμοί
Μνήμες και στοχασμοί
Αντίσταση 1040 – 1944
Φανταστικό πρελούδιο
Απογείωση
Επίσης έχει εκδόσει και εννέα λαογραφικού περιεχομένου βιβλία, που κυκλοφόρησαν από το 1965 και περιλαμβάνουν έναν ολοκληρωμένο κύκλο πληροφοριών και έρευνας σε όλους σχεδόν τους τομείς της λαογραφικής επιστήμης.
Στην εισαγωγή του τρίτου τόμου του συνολικού της Έργου, που το εξέδωσε η Κοινότητα Μακρινίτσας το 1998, η ίδια αναφέρει χαρακτηριστικά:
-«Τα ποιήματα αυτής της μικρής προσωπικής Ανθολογίας, είναι του χωριού, της Αγάπης, του γάμου, της μητρότητας. Είναι μια εργασία που γράφτηκε στο χωριό, από άνθρωπο του χωριού, γι’ αυτό και τα ποιήματα αυτά αντιγράφουν τον φυσικό περίγυρο, εμπνέονται και πλάθονται από κείνον. Και ανταποδίδονται με την απλότητα που έχει η ζωή και οι εκδηλώσεις της μέσα στη φύση.
Είναι ποιήματα της καρδιάς, της νιότης. Και εκφράζουν στο μεγαλύτερο μέρος τους, το δυνατό μεθύσι του νέου ανθρώπου που γεύεται τη ζωή και τις χαρές της. Υπάρχουν όμως και μερικοί στίχοι που υποδηλώνουν απογοήτευση και κάποια εναγώνια αναζήτηση αλλαγής, φυγής, ίσως γιατί «Μακρινός είν’ ο δρόμος τ’ ονείρου».
