Μια προσευχή για τη νέα Περιφερειακή Αρχή Θεσσαλίας, που έλαβε χθες και επίσημα το βάπτισμα του πυρός, καθώς ορκίστηκε στο Ωδείο της Λάρισας. Συναισθανόμενος το βάρος της ευθύνης του, ο νέος περιφερειάρχης Θεσσαλίας, κράτησε χαμηλά την μπάλα, όντας εκ φύσεως μετρημένος στα λόγια του, περιγράφοντας στη διάρκεια της τοποθέτησής του το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα λειτουργήσει ευθύς εξαρχής. Έκανε αναφορές στον πρωτογενή τομέα και στη διαχείριση του νερού που είναι και η μεγαλύτερη πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει η νέα Περιφερειακή Αρχή, ρίχνοντας παράλληλα το μπαλάκι και στην κυβέρνηση για την διάθεση των απαραίτητων οικονομικών πόρων για την ανασυγκρότηση της Θεσσαλίας. Μεταξύ άλλων, κυρίως επειδή γίνεται ήδη συζήτηση μιας και αποτελεί σημείο τριβής εδώ και δεκαετίες, κρατώ αυτό που είπε ο Κουρέτας για τον Αχελώο. Δήλωσε υπέρ της μερικής εκτροπής, αφού βέβαια ξεπεραστούν όλα τα νομικά εμπόδια, αλλά στο μεσοδιάστημα πρέπει να βρεθούν άλλες λύσεις προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι αγρότες θα παραμείνουν στον τόπο τους. Κατέστησε μάλιστα ως μία από τις επόμενες νέες προκλήσεις για την περιοχή, την κατασκευή νέου ταμιευτήρα δίπλα στην Κάρλα, που θα εξασφαλίσουν στο μέλλον τις απαραίτητες ποσότητες για την άρδευση των καλλιεργειών.
Μύθος
Κρατώ επίσης αυτό που είπε ο Κουρέτας, για τον μύθο που υπάρχει σχετικά με το βαμβάκι που παράγονταν σε μεγάλες ποσότητες στον θεσσαλικό κάμπο. Υπάρχουν καλλιέργειες σήμερα που απαιτούν μεγαλύτερες ποσότητες από ότι το βαμβάκι, το οποίο παράγονταν στη Θεσσαλία και γινόταν νήμα και στη συνέχεια μεταποιούνταν σε υφάσματα και εξάγονταν στο εξωτερικό. Η ποιότητα του ελληνικού βαμβακιού πράγματι ξεχωρίζει, όμως τα στρέμματα που καλλιεργούνται συρρικνώθηκαν σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια. Κάτι μου λέει ότι ο Κουρέτας θα επιχειρήσει να αντιστρέψει αυτή την τάση.
