Να θεωρήσουν τον βήχα ως σύμπτωμα κορωνοϊού και να ακολουθήσουν όλες τις οδηγίες που υπάρχουν, συμβουλεύει ο Βολιώτης παιδίατρος κ. Γιώργος Χαρίτος όλους τους γονείς παιδιών, με αφορμή και την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Ο γνωστός παιδίατρος σε ανάρτησή του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης απευθύνει οδηγίες προς… ναυτιλομένους , επισημαίνοντας μάλιστα πως η δική του εμπειρία δείχνει πως η μάσκα περισσότερο δυσανασχετεί τους γονείς παρά τα παιδιά τους.
Αναλυτικά η ανάρτηση του παιδίατρου κ. Γιώργου Χαρίτου:
“WWW. ΜΠΕΡΔΕΜΑ.COM
Κανείς δεν έχει το αλάθητο. Συζητάμε. Για τα πάντα. Από τον Μάιο, είχαμε την σταθερή άποψη ότι η μόνη βιώσιμη λύση θα ήταν η λειτουργία των σχολείων σε δυο βάρδιες με μια μεσημεριανή ανάπαυλα κατά την οποία θα γινόταν αερισμός και απολύμανση (οχι απλός καθαρισμός) των χωρών.
Η δικαιολογημένη ένσταση πολλών είναι ότι αυτό θα οδηγούσε τα παιδιά σε ένα ασταθές πρόγραμμα που θα μπέρδευε την οικογένεια με τα ωράρια εργασίας των γονέων, και θα οδηγούσε τα μικρά παιδιά να περνούν περισσότερες ώρες με τους παππούδες τους.
Σωστό. Πολύ σωστό.
Ας δούμε όμως και το ανάποδο σενάριο :
Ερώτημα. Ποιο παιδί μπορεί να νοσεί από κορωνοϊό ;
Το παιδί μπορεί να έχει πυρετό (40%) ή και να μην έχει (60%). Μπορεί να έχει βήχα (49% των ασθενών) ή και να μην έχει. Μπορεί να μην έχει και τίποτα εκτός από λίγες διάρροιες (1 στα 10 παιδιά). Μπορεί να έχει ανοσμία ή αγευσία, μπορεί και ένα ήπιο κοιλιακό άλγος. Ρινίτιδα, ή απλά «ένα κόκκινο λαιμό». Μπορεί και όχι.
9 στα 10 παιδιά, λοιπόν, με οποιαδήποτε συμπτωματολογία μπορεί να έχουν κορωνοϊό. Και βεβαία, υπάρχουν και πολλά ασυμπτωματικά παιδιά που θα είναι απλώς φορείς.
Ας πούμε ότι ένα παιδί εκδηλώνει ένα βηχαλάκι. Χωρίς πυρετό. Ποια θα είναι η προσέγγιση μας ; Δυστυχώς πρέπει να το θεωρήσουμε κορωνοϊό κι ας μην είναι. Ούτε είναι λογικό (ούτε και οικονομικά εφικτό) σε κάθε σύμπτωμα, 10 και 15 φορές τον χρόνο, κάθε παιδί να κάνει τεστ.
Αυτό το παιδί πρέπει να το κρατήσουμε σπίτι. Μέχρι πλήρους ύφεσης των συμπτωμάτων, μπορεί έως και 14 ημέρες σε κάποιες περιπτώσεις. Με ποιον θα μείνει το παιδί ; Πόση άδεια μπορεί αυτός ο γονιός να πάρει από την εργασία του ; Και εάν του ξαναρρωστήσει στο καπάκι; Και αν έχει δυο ή τρία παιδιά ;
Ή λοιπόν μια οικογένεια θα έχει μια γυναίκα, έτοιμη ανά πάσα στιγμή, για την φύλαξη των παιδιών (άγνωστο πόσες οικογένειες έχουν τέτοια δυνατότητα) ή το παιδί θα μείνει με τους παππούδες. Ποια λοιπόν η διαφορά με τις δυο βάρδιες , όπου εκεί θα είχαμε τα μισά παιδιά ανά τμήμα, ίσως και άνευ μάσκας, επομένως ίσως και τις μισές πιθανότητες ίωσης. Ίσως λέω.
Όσοι λοιπόν έχουν ή νομίζουν ότι έχουν «τις απαντήσεις» , ας τα απαντήσουν όλα. Αλλά η μαύρη αλήθεια είναι ότι ΟΛΑ είναι μπερδεμένα. Και η χρονιά θα κυλήσει εν μέσω ανασφάλειας και σύγχυσης.
Τι στην ευχή θα κάνουμε λοιπόν ;
Σας έχω 3 προτάσεις. Μπορεί να είναι σωστές, μπορεί και πολύ λάθος, αλλά εγώ σαν παιδίατρος αλλά κυρίως σαν μπαμπάς δυο παιδιών Δημοτικού, εκεί έχω καταλήξει :
1. «Δεν έχει τίποτα…έναν βήχα έχει μόνο, θα το στείλω σχολείο γιατί δεν έχω που να το αφήσω» . Σας παρακαλώ, φέτος μην το κάνετε ! Γιατί την μια εβδομάδα θα το κάνετε εσείς, την άλλη εβδομάδα η άλλη θα το στείλει με λίγα δέκατα και μυξούλα, και στο τέλος είναι σίγουρο ότι δεν θα βγάλουμε το Χειμώνα χωρίς λουκέτο. Κρατήστε τα παιδιά με την σύμφωνη γνώμη του παιδιάτρου σας μέχρι πλήρους ύφεσης του συνόλου των συμπτωμάτων.
2. Όταν το άρρωστο παιδί μείνει αναγκαστικά με τους παππούδες για κάποιες ώρες, μην το πάτε στο σπίτι τους. Καλέστε τον έναν μόνο από τους δυο στο δικό σας. Επιλέξτε τον «νεότερο» διαθέσιμο παππού ή γιαγιά (καλοδεχούμενες και οι θείες…) και κυρίως εκείνον που δεν έχει κανένα υποκείμενο νόσημα. Κρατήστε το παιδί κυρίως στο παιδικό δωμάτιο. Η γιαγιά θα το επισκέπτεται επιτόπου για να το φροντίσει. Αυτονόητα, η γιαγιά θα φορά μάσκα.
3. Είναι άχαρο για πολλούς, αλλά εκπαιδεύστε σωστά το παιδί σας στην ορθή χρήση της μάσκας και στο πλύσιμο των χεριών το οποίο πρέπει να διαρκεί μισό λεπτό. Πειραματιστείτε με διαφορετικές μάσκες. Δείτε ποια εφαρμόζει καλύτερα στο πρόσωπο του δικού σας παιδιού και ποια το ενοχλεί λιγότερο. Στα μικρά παιδιά δεν περιμένω θαύματα, αλλά εγώ βλέπω και μεγάλα παιδιά (και κυρίως γονείς) στο ιατρείο που φορούν την μάσκα όπως να’ ναι. Έχω ακόμη την εντύπωση για πολλούς γονείς, ότι η μάσκα περισσότερο κάνει εκείνους να δυσανασχετούν παρά τα παιδιά τους. Η μάσκα είναι αγγαρεία ακόμη και για εμάς τους υγειονομικούς που την φορούμε συνέχεια, δεν πρέπει να μεταφέρουμε όμως όλο αυτόν τον αρνητισμό στα παιδιά μας. Αρκετά προβλήματα έχουν και χωρίς τα δικά μας νεύρα”.
