Στον βάλτο της απαξίωσης και της εγκατάλειψης βουλιάζει το Νοσοκομείο Βόλου, καθώς τα προβλήματα με κυριότερο αυτό της έλλειψης προσωπικού διογκώνονται, διαμορφώνοντας μια ασφυκτική κατάσταση σε βάρος της περίθαλψης των ασθενών. Λίγες ημέρες μετά από τους πανηγυρισμούς και τις φιέστες παρουσία του διοικητή της 5ης ΥΠΕ Φ. Σερέτη για την αναβάθμιση των εγκαταστάσεων του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών αποδείχθηκε ότι όλο αυτό ήταν κενό γράμμα, ενώ ταυτόχρονα μια δικαίωση για τον συνταξιούχο γιατρό υπηρετήσαντα επί πολλά χρόνια στο νοσοκομείο, Μιχάλη Μεϊκόπουλο.
Ο τελευταίος σε ανάρτησή του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης έλεγε ότι ναι μεν όλα αυτά είναι καλά και ότι κινούνται σε θετική κατεύθυνση, αλλά το βασικό πρόβλημα του ΤΕΠ είναι η έλλειψη προσωπικού και εκεί δεν έχει γίνει τίποτα. Όπως αναφέρουν ασθενείς που είχαν την ατυχία να βρεθούν στο ΤΕΠ για να εξεταστούν την Πέμπτη το πρωί από ορθοπεδικό η αναμονή ήταν μεγάλη στη διαλογή. Για παράδειγμα ασθενής με πρόβλημα στο χέρι περίμενε πριν από τις 9 το πρωί και τον ειδοποίησαν να περάσει στα εξεταστήρια μετά τις 10, ενώ άλλος ασθενής με κάταγμα σε δάχτυλο του ποδιού από τις 9.10 που βρισκόταν στην αίθουσα υποδοχής των ΤΕΠ, πέρασε στις 10.20. Τρεις συνολικά ασθενείς έφτασαν μέχρι το εξεταστήριο για να τους δει ορθοπεδικός, αλλά δεν υπήρχε κανένας να τους εξετάσει.
Βόλτες στον διάδρομο
Οι δύο που αντιμετώπιζαν πρόβλημα στα χέρια έκαναν βόλτες στον διάδρομο, όπως και ο καταγματίας, γιατί στα μοναδικά δύο καθίσματα του διαδρόμου κοντά στον ορθοπεδικό ξαπόσταιναν δύο νοσηλευτές. Ωστόσο μετά από λίγο πρότειναν στον χτυπημένο στο πόδι να καθίσει, ενώ στο μεταξύ στον έναν, που είχε πρόβλημα στο χέρι, άρχισε να δημιουργείται εκνευρισμός γιατί είχαν περάσει 20 λεπτά από τότε που τους είπαν από την υποδοχή να περάσουν και γιατρός ούτε για δείγμα.
Πήγε χειρουργός
Στη θέση ορθοπεδικού βρέθηκε χειρουργός που έστειλε και τους τρεις για ακτινογραφίες. Εξέτασε με το μάτι τον καταγματία εκτιμώντας ότι κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για κάταγμα ή κάκωση και τον παρέπεμψε στο ακτινολογικό. Μετά από 15 με 20 λεπτά αναμονής έξω από το εργαστήριο τον κάλεσαν να κάνει ακτινογραφία. Τοποθέτησε το πόδι του πάνω στο ακτινολογικό τραπέζι και έγινε η διαδικασία. Βγαίνοντας από την πόρτα η γιατρός τον ενημέρωσε ότι το μηχάνημα δεν κατέγραψε τίποτα λόγω βλάβης και ότι θα πρέπει να περιμένει όταν επανέλθει το σύστημα να ξανακάνει την ίδια διαδικασία. Ο ατυχής ασθενής, θύμα ενός διαλυμένου κρατικού μηχανισμού, περίμενε για αρκετά λεπτά ακόμα, μέχρι που τον ενημέρωσε η χειρουργός η οποία τον είχε στείλει για την εξέταση ότι υπάρχει πρόβλημα στο σύστημα σε όλο το νοσοκομείο, καθώς έχει πέσει και δεν μπορούν να λειτουργήσουν ούτε τα προγράμματα στους υπολογιστές όπου θα μπορούσε να του παραδοθεί γνωμάτευση. Του πρότεινε ή να περιμένει άγνωστο για πόση ώρα ή να επιστρέψει στο εξεταστήριο της ορθοπεδικής στο ΤΕΠ, να του τοποθετηθεί νάρθηκας και να του δοθούν και παυσίπονα, ενώ αν επιθυμεί κάποιο χαρτί για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει, να επιστρέψει την Παρασκευή για να το παραλάβει. Επίσης του είπε να ενημερώσει την ακτινολόγο ότι δεν πρόκειται να περιμένει άλλο μετά από μισή ώρα, μήπως και στο μεταξύ επιλυθεί το πρόβλημα.
Βόλτα από το ΤΕΠ στο Ακτινολογικό
Αφού πέρασε το μισάωρο και έγινε η ενημέρωση στη γιατρό για την αποχώρηση, μετέβη πάλι στο ιατρείο, όπου βρήκε τη χειρουργό που κάλυπτε το πόστο του ορθοπεδικού, να του λέει ότι λύθηκε το ζήτημα με το σύστημα και να επιστρέψει και πάλι πίσω στο ακτινολογικό. Κουτσαίνοντας γύρισε για την πολυπόθητη ακτινογραφία και βρήκε τη γιατρό η οποία του εξήγησε ότι το μηχάνημα δεν φτιάχτηκε εξ ολοκλήρου, αλλά μερικώς και δεν γίνεται να υποβληθεί σε ακτινογραφία. Εμφανώς εκνευρισμένος ο ασθενής γυρνά στο ορθοπεδικό. Περιμένει ξανά, ενώ μετά από κάποια λεπτά φεύγει ο γιατρός και μένει πάλι άδειο το ιατρείο. Το ρολόι δείχνει 12.45 και από τις 9.10 που βρίσκεται ο ασθενής στο ΤΕΠ δεν έχει λάβει καμία ουσιαστική περίθαλψη, αλλά ούτε κάποια γνωμάτευση για το αν έχει υποστεί κάταγμα, με τον πόνο να έχει αρχίσει να γίνεται εντονότερος από την ταλαιπωρία του πήγαινε έλα. Βλέπει μια νοσηλεύτρια την οποία ενημερώνει με εμφανή εκνευρισμό ότι έχει περάσει τόση ώρα χωρίς αποτέλεσμα και εκείνη αφού βλέπει το χαρτί παραπομπής για την ακτινογραφία το αναφέρει στη χειρουργό η οποία έχει επανέλθει στο πόστο της στον χειρουργικό τομέα. Η γιατρός της λέει πως ο ορθοπεδικός ασχολείται με άλλον ασθενή και δεν μπορεί να τον εξυπηρετήσει αυτή τη στιγμή. Έτσι η νοσηλεύτρια του αναφέρει ότι έχει άλλη δουλειά ο ορθοπεδικός και πρέπει να περιμένει και περισσότερο, τη στιγμή που το ρολόι δείχνει 12.50. Ο ασθενής «εκρήγνυται» από την ταλαιπωρία και δηλώνει ότι φεύγει, αποχωρώντας κουτσαίνοντας, θέλοντας να βρει κάποιον ιδιώτη να τον εξετάσει κανονικά και να λάβει την απαραίτητη φροντίδα. Αυτή είναι η κατάσταση στο «Αχιλλοπούλειο» όπου το προσωπικό παρουσιάζει από την υπερεργασία, σημάδια εκνευρισμού, έλλειψης συντονισμού και γενικότερα έντονης δυσλειτουργίας, με τη διοίκηση του ιδρύματος να καθεύει υπό τον μανδραγόρα, χωρίς να κάνει κάτι για να βοηθήσει γιατρούς και νοσηλευτές.
Γιώργος Στεργίου
